'Ongeveer het mooiste wat ik sinds jaren over liefde heb gelezen,' zei Remco Campert over een verhaal van Ben Haveman. Hans Warren noemde zijn interviews 'meesterstukjes'. Buiten de oppervlakkige wereld van internet - en tabloidjournalistiek gold Havemans werk in de Volkskrant jarenlang als een verademing. In Neuri naar het einde staan behalve de spraakmakende afscheidsinterviews met iconen van het geschreven woord als MARTIN VAN AMERONGEN, RENATE RUBINSTEIN en uitgever ROB VAN GENNEP ook portretten van o.a. SYLVIA KRISTEL, HARRY MULISCH, MIDAS DEKKERS, MARK BRUSSE, MARTIN ROS, FRANK GOVERS, HANS DORRESTIJN, IVO DE WIJS, MISHA MENGELBERG, JAN KAL, WOUTER BUIKHUISEN, ERNST VAN ALTENA, KEES VAN KOOTEN en WIM DE BIE bijeen. Ze hebben vergankelijkheid als gemeenschappelijke noemer, of het gevecht ertegen. Een zowel geestig als ontroerend boek waar geen chagrijn tegen bestand is.
Ben Haveman (1942) was redacteur-verslaggever van de Volkskrant. Hij publiceerde eerder o.a. Oh, gelukkige eenzaamheid, een reeks kluizenaarsportretten, Zeepbellen in een netje en Trend zonder end, schetsen van modieus gedrag. Zijn veelzijdig, humoristisch en vaak melancholisch werk werd onderscheiden met de Prijs voor de Dagbladjournalistiek.
De pers over Ben Haveman: 'De beste stilist onder de huidige journalisten.' Hoofdredactie HN Magazine
'Ben Haveman beschikt over een briljante, soepele stijl, vol onverwachte beelden, aforistische opmerkingen en bedenkingen, originele associaties, speelse zijsprongen.[...] Een van de meest talentvolle en lezenswaardige journalisten in Nederland.' Fernand Auwera in Het Laatste Nieuws, Antwerpen