Soms weet je niet waar de weg je leidt. Het is alsof je door een dichte laag van nevel loopt. Je ziet niets en om je heen is er geen houvast. Tot je bij jezelf naar binnen kijkt en daar alles vindt wat je nodig hebt. Dit is wat Lotte heeft ervaren. De gedichten in Nevel verwoorden het groeiproces dat ze heeft doorgemaakt in de afgelopen jaren. Door terug te keren naar wie ze eigenlijk altijd al is geweest, heeft ze de kracht gevonden om het leven met open armen tegemoet te gaan. Angst heeft plaatsgemaakt voor dankbaarheid. Iedere dag is nu een cadeautje. Als een bloem die opengaat, zo groeit Lotte in deze gedichten.