De geestelijke vermogens van Clara van der Molen wordensteeds minder. Langzaam maar zeker verdwijnt haar leven inde nevels van vergeetachtigheid. Maria, haar dochter, heefthet er erg moeilijk mee. Dat is het leven dus, denkt ze. Dezon die langzaam achter de wolken verdwijnt. Maria weetdat ze moeder zal moeten loslaten en dat zij ook eenmaalmoet sterven. Er is veel onrust in haar hart.Naast verdriet en zorg is er ook vreugde, hoop op nieuwleven. Maria moet aanzien hoe haar moeder steeds meerkind wordt. Tegelijk ziet zij hoe haar dochter, Claire, elkedag dichter bij het moederschap komt.Maria besluit – op aanraden van haar familie – de zorgvoor haar moeder even los te laten. Maar dan dreigt de zonvoorgoed achter de nevels te verdwijnen …In deze roman schrijft Geesje Vogelaar-van Mourik overdementie. Ze is erin geslaagd om dit moeilijke onderwerpop een trefzekere manier onder woorden te brengen,waarbij ze veel oog heeft voor sfeer. Dit verhaal zal bij velenherkenning oproepen.