Woord vooraf (1993)Woord vooraf (2023)Inleiding1. Afscheid2. Nog meer afscheid3. Dromen4. Paranormale gevoeligheid5. Lotgenoten6. De leugenweg naar het leven7. Ik heb niemand meer8. Had ik al eens eerder geleefd?9. Therapie geslaagd: toekomstperspectief!?10. Geen echte genezing11. Weer aan het werk als huisarts12. Het overlijden van mijn moeder13. Zelf bijna overleden14. Op zoek naar Jezus: ‘Zoekt en gij zult vinden’15. Het antwoord van Jezus of het antwoord van Duitsland?16. Een lugubere ervaring17. Geesten18. Mijn praktijk als natuurarts19. Mijn vijand heeft mij lief?!20. Mijn vijand wijkt geen millimeter van mijn zij21. Emmy en Dirk22. Eerste ziekenhuisopname23. Tweede ziekenhuisopname24. Derde ziekenhuisopname: mijn noodlot25. Wat heeft het leven nog voor zin?26. Glastonbury: het Ramala Centrum27. Vierde ziekenhuisopname28. Eindelijk bij Jezus Christus aangekomen29. Een onverwachte doorbraak 30. De Leidsman ten leven 31. Radicaal kiezen, maar dan voor de goede HereNawoord: mei 1993Echte veranderingen door het werk van Christus in mijn nieuwe leven met HemVerklarende woordenlijstHet leven is als een treinreis. Je doet verschillende stations aan, telkens in de hoop je vaste bestemming te vinden. Soms lijkt het op ‘een station waar het aangenaam vertoeven is’ en schijnt het einddoel bereikt te zijn, maar dan vlucht je snel de trein weer in. Het komt je duur te staan als je niet goed naar de bordjes voorop de trein kijkt. Dit boek is het verslag van zo’n treinreis. Het is het verhaal van een jonge arts die van jongs af aan gekweld werd door het besef ‘innerlijk dood’ te zijn. Waar hij ook uitstapte, hij koos telkens verkeerde stations: in therapie (van Gestalttherapie tot reïncarnatietherapie); een praktijk als natuurarts; bij een oosterse sekte; bij een ogenschijnlijk christelijke beweging. Op zoek naar vrijheid raakte hij daarbij verstrikt in het occultisme en het new-agedenken. Hij kwam er uiteindelijk niet zonder kleerscheuren vanaf. Telkens was hij blij wanneer hij een volgend station naderde. Maar steeds vergat hij toch weer goed naar de bestemming op de bordjes te kijken. Daarop stond namelijk niet te lezen ‘leven’ en ‘de weg en de waarheid’, maar ‘dood’ en ‘new age’. Op zijn levensreis ging hij zo een zekere ondergang tegemoet. Totdat zijn leven ging sporen met de weg naar het échte leven: Jezus Christus, dé weg en hét ware eindstation: de bron van levend water.