Het leven van Sonal Fennema (1951, Amsterdam) ging niet over rozen. Ze wist niet wat ze wilde, ze wilde liever ZIJN, maar daar kan je niet van leven.

In Groningen (1971) studeerde ze MO Hongaars, maar maakte het niet af en vertrok in 1979 naar Poona (India) op zoek naar zichzelf. Ze verbleef er negen maanden en ondanks therapie- en meditatiegroepen, werd ze er niet wijzer van.

Terug in Nederland was ze o.a. werkzaam als typiste, administratief medewerkster en masseuse. Uiteindelijk vond ze in 1996 haar droombaan als hoofd PR, maar kreeg na twee jaar een burn-out en kwam niet meer aan de bak.

Ze ging het leven nemen zoals het kwam en het als een geschenk zien. Toen veranderde haar levensverhaal in een sprookje. Het werd wonderbaarlijker dan ze het ooit had kunnen bedenken.

Dit is het echte verhaal van haar leven, waarin ze het diepst van zichzelf een stem heeft willen geven.