Hanne Luyten heeft drie kinderen. Drie zelfgemaakte,relatief goed gelukte exemplaren.En bij drie stopt het ook. Het nest is vol, haarhart en de semiverplichte monovolume ook.(Dit in schril contrast met de bankrekeningen de ijskast.) Hanne neemt het moederschapzoals het komt, en gaat daarbij meer dan eensroemloos ten onder.Het ouderschap blijkt een geweldig ingewikkeldvraagstuk te zijn, met maar één gegeven:iedereen doet maar wat. Al blijken sommigeouders daar al wat beter in te zijn dan andere.Moet je nog aan opvoeden beginnen? Spoileralert: het slaagpercentage lijkt omgekeerdevenredig te zijn met het aantal kinders dat jekrijgt. Of toch zo bij de auteur van dit boek.Hanne beschrijft haar flaters doodeerlijk.De meeste toch. De rest wil ze echt liever#nietaankindengezinverklappen.