Helena, een 17-jarig meisje, groeit op in de jaren '70 zonder haar vader. Ze moet voor haar kleine broertje zorgen aangezien haar moeder het vaak te druk heeft. Het leven is voor haar een soort routine waarin ze op zoek gaat naar zichzelf. Ze vecht met de demonen in haar hoofd maar het wordt mentaal alleen maar zwaarder. Is er toch een beetje hoop, een beetje liefde, iemand die haar graag ziet? Verkrachten, dood, verlies, depressie en ziekte: de woorden klinken ons bekend in de oren. Weten we wat dit is? We denken misschien wel dat we het begrijpen maar is dat echt zo? In dit boek wil ik deze onderwerpen dichter bij de mensen brengen zodat we ze niet alleen beter leren begrijpen maar elkaar ook kunnen helpen om erover te praten. In onze maatschappij zou iedereen zijn stem moeten durven laten horen en niet bang zijn voor deze taboes.