Twee gegevens vormen de rode draad in dit essay: ieder mens leeft in vier relaties, de relatie met zichzelf, met de ander, met de cultuur/natuur en met het transcendente. Binnen deze relaties ervaart men het verlangen naar het ware, goede en schone. Wanneer we centrale begrippen uit de Bijbel tegen het licht houden zien we dat dit ook gold voor mensen uit bijbelse tijden. Dan zien we echter ook dat die begrippen recht hebben op een ‘vertaling’ waarmee hun eigentijdse betekenis duidelijk wordt. Op basis van ‘nieuwe woorden bij het oude verhaal’ kan christelijke religie waardevol zijn voor de vorming en groei van de persoonlijkheid.