Het is zeldzaam dat je zo dicht bij het binnenste van een mens mag komen en de rauwe eerlijkheid te zien -nee, te voelen- krijgt. Briljant debuut!Rauw en o zo eerlijk. Wat een lef! Alle zinnen raak. De woorden komen stuk voor stuk binnen.De voor Aster Storm vanzelfsprekende openheid maakt dat de lezer zich soms bijna ongemakkelijk voelt. Alsof je een gesprek opvangt dat niet voor jouw oren bedoeld is. Wegkijken lukt niet. Er zijn geen geheimen in dit verhaal.In één ruk uit. Dit boek staat bomvol poëtische zinnen. Iedereen kan nu gedachten lezen.Dit boek leeft!Het hebben van kanker is veel afschuwelijker dan het doorstaan van chemotherapie en bestraling. Kanker zit in je hoofd, in je relaties, in je eigenwaarde..Aster Storm was 31 toen ze werd gediagnosticeerd met een agressieve vorm van borstkanker, een ziekte die 1 op de 7 vrouwen treft. Wat haar verhaal bijzonder maakt is de volledige openheid waarmee ze schrijft; haar gevecht met zichzelf en de behandeling, de doodsangst, de radeloosheid en onmacht, de wil om in de eerste plaats vrouw en moeder te blijven.Naast het open en intieme verslag heeft Aster zichzelf dagelijks gefotografeerd om de uiterlijke veranderingen vast te leggen. Een selectie van tachtig kleine portretten, achter elkaar gezet als een filmrol, zijn confronterend. Storm vraagt je om niet weg te kijken van wat de rauwe werkelijkheid is.Toch gaat het boek over zoveel meer dan deze enorme hoeveelheid pijn en verdriet. Ondanks alles wat Storm verliest vindt ze steeds weer veerkracht en vertrouwen.En liefde, wat overblijft is een heleboel liefde.