Het 'Nomadologisch Manifest' is een betogend essay dat de mens in relatie tot de natuur in een nomadisch perspectief zet. Huig de Groot beschrijft hoe die relatie verstoord is geraakt en hoe deze verstoring leidt tot vervreemding, aantasting van natuurlijk evenwicht en de klimaatcrisis.

Met bezorgde kritiek over hoe de natuur al millennia geweld wordt aangedaan, legt Huig ons zijn nomadische levensvisie uit en illustreert deze met verhalen uit zijn eigen uitgebreide reiservaring. Hij denkt daarbij - vaak in bevlogen en afgewogen bewoordingen - maximaal door over wat moet bijdragen aan het herstel van onze natuurlijke leefomgeving en de psychologie van ons bestaan.

Het 'Nomadologisch Manifest' is een oproep om de kracht van verandering, zo intrinsiek aanwezig in ons allen, vanaf nu nomadisch en cyclisch te duiden en daarnaar te handelen.

Huig de Groot (1951) heeft naast jaren van activisme en een werkzaam leven in Nederland, 15 jaar aaneengesloten gereisd in de wereld en in diverse landen gewoond en gewerkt. Hij heeft onderweg en in de jaren daarna filosofie en natuurbeleving met elkaar verbonden en ontwikkelde een eigen, nomadologische levensfilosofie. Hij omschrijft zichzelf als een bezorgde wereldburger, als een activist die prozaïsch en anarchistisch doordenkt op het grote thema: mens en natuur.