Daar zit je dan, overrompeld… Omvergeblazen… In je ergste nachtmerrie ooit… Je hebt kanker! Een periode waarin je als verdooft leeft, dingen voelt die je helemaal niet wil voelen. Monica verscheurt je met haar woorden in ‘Nooit meer hetzelfde’ en neemt je mee door het hele proces. De rauwe emoties in de opbouw naar de ontdekking van haar diagnose, weten je meteen te raken. Ze laat in originele wijze van verwoording haar eigen sterke karakter zien. Daarmee zorgt ze er niet alleen voor dat er een natuurgetrouwe ziektegeschiedenis op papier is gezet, maar ook voor een zeer menselijke verwoording van angst, verdriet en onmacht.