Na meer dan vijftig jaar keert Hanna Pattist terug naar het land van haar kinderjaren, in Paraguay en Brazilië. Zij heeft daar van haar vijfde tot haar twaalfde gewoond met haar ouders en één, later twee, zusjes.Het gezin hoort bij de Wereldbroederschap van Mennonieten (Doopsgezinden). Met haar man en haar zus bezoekt zij de plaatsen waar ze gewoond hebben. Dat roept herinneringen op: zij beleeft alles opnieuw. Hoe ze uit Nederland Vader achterna reisden, die zich na de oorlog onttrokken had aan de Nederlandse Justitie. Hoe ze de barre Chaco nauwelijks overleefde, hoe ze tenslotte terechtkwam in Zuid-Brazilië, in een nederzetting met een mild klimaat, Cancela. Als ze teruggaan naar Nederland omdat Moeder heimwee heeft en Vader zijn zaak in orde wil brengen, dan wacht hun daar een koud bestaan. Zij ondervinden nu pas echt de gevolgen van een foute afkomst. Vlak vóór de reis heeft Hanna een boek voltooid aan de hand van haar dagboeken. De rondreis wordt besloten met een Doopsgezind Wereldcongres. Hanna en haar man besluiten daarna nog een paar weken in Cancela te blijven waar ze zo gastvrij ontvangen werden. Met Hanna's buurjongen van vroeger gaan ze wandelen in de Serra do Mar, het gebergte aan zee.Daar voegt Hanna nog een laatste hoofdstuk toe aan haar boek. De volgende ochtend gaan ze lopen op de rotsen aan zee...
Over de auteur: Janna Postma werd geboren in Assen, in een milieu dat getekend was door de oorlog: er zaten collaborateurs, Indischgangers en een verzetsstrijder in haar familie. Van haar vijfde tot haar twaalfde woonde ze in Zuid-Amerika. Later kwam ze terecht in een Friese pastorie. Zij deed eindexamen in Sneek, ging theologie studeren en werd predikant. Ze werkte ook in organisaties voor vrede en mensenrechten. Zij woont met haar man in Den Haag, sinds 1983. Samen hebben zij een studerende dochter. Uit een eerdere verbintenis heeft zij twee dochters. Daar zijn een kleinzoon en een kleindochter bij gekomen. In 2010 ging zij met emeritaat, dwz pensioen.