De Nederlander Henk Brugman woont en werkt sinds eind 2000 samen met zijn vrouw Esther in een dorpje ten noorden van Trondheim. In zijn columns, soms serieus en vaak met een knipoog, gunt Brugman je een blik in zijn wereld en die om hem heen. Waar hij staat weet hij vaak zelf niet. Is hij een geïntegreerde Nederlander die Noorse gebruiken heeft overgenomen, of staat hij met verwondering aan de kant te kijken naar hoe het er in Noorwegen aan toegaat?

In ieder geval kijkt hij scherp. Naar kleine dorpsgewoonten en grote Noorse vanzelfsprekendheden. Naar het soort stilte dat je in Nederland nauwelijks meer vindt. Naar winterdagen die eindeloos lijken en zomers die ineens alle tijd teruggeven. Hij schrijft over het alledaagse, maar juist daarin zit zijn herkenning.

Noorwegen is in deze columns geen folderland, maar een plek waar je gewoon leeft. Met warmte, met frictie en met veel humor. Precies daarom lees je steeds door.