Niet elke moeilijkheid bij een kind is een stoornis Onze kinderen krijgen steeds vaker etiketten opgeplakt: rekenstoornis, leesstoornis, leerstoornis, ontwikkelingsstoornis... Maar is dat wel terecht? Kinderen zijn niet anders dan pakweg 30 jaar geleden, toch krijgen ze steeds sneller een stoornis toegeschreven. Waarom? De overdiagnosticering dreigt uit de hand te lopen. Steeds vaker krijgen kinderen een etiket zonder dat aan alle diagnostische criteria is voldaan of zelfs zonder een consultatie bij gespecialiseerde hulpverlening. Regelmatig komt deze overetiketterings voort uit de drang om elk kind het beste te gunnen. Voorzichtigheid is echter geboden, want etiketten zijn moeilijk te verwijderen: ze laten sporen na, bij de ouders, bij de leerkrachten en vooral bij de kinderen zelf. En ook voor kinderen met echte stoornissen is overdiagnosticering lastig, omdat hun behoeftes en kansen hierdoor verloren dreigen te gaan in de grote massa. Normale kinderen roept op tot een maatschappelijk debat over overdiagnosticering en tot voorzichtigheid. Het is tevens een warme oproep aan volwassenen om meer vertrouwen hebben in de kracht van kinderen om het beste in zich naar boven te halen en hen de tijd gunnen om zichzelf waar te maken. Een onmisbaar boek voor ouders, leerkrachten, hulpverleners en beleidsmakers in de zorg en het onderwijs.