Vragen over de aard en de oorsprong van de tijd worden al langgesteld. Fundamentele ideeën kwamen op bij antieke denkersals Plato, Aristoteles en Augustinus. In de moderne tijd heeftvooral de natuurkunde verrassende inzichten opgeleverd. Zoalsde relativiteitstheorie van Einstein die bewees dat het tijdverloopverschillend is voor verschillende waarnemers.Tijd is niet alleen een dimensie van de wereld, maar ook eenmanier om de wereld te beleven. De tijd als opeenvolging vanmomenten, als een leven tussen verleden en toekomst, is eenervaring van de onvolkomenheid van het bestaan. Een bestaanvan loslaten, vergeten, afwachten, afwezigheid en niet-weten.Kortom, een 'zijn' dat ook een 'niet-zijn' is. Wanneer het bestaantot volkomenheid komt, is er geen tijd meer. Ook de tijdis tijdelijk.Maar nu is de tijd nog, want de wereld verandert en evolueert.Er is onrust en onvrede, omdat niemand bereid is de huidigetoestand als de definitieve te beschouwen. Ook daarover gaatdit boek.