nY #10 bestrijdt het gemak waarmee de jaren 90 zijn 'kaltgestellt' door het tijdvakcliché uit te vergroten en tegen te spreken. Als vorm is gekozen voor negentig lemma's die het eervorige decennium met puntige essayistiek van 1 tot 1001 woorden uit het koelvak halen. Aan het woord komt een keur aan schrijvers die de daverende decade min of meer ongeschonden zijn doorgekomen. Verder is er een toepasselijke ingezonden mededeling van Bebbi Wijnberg over de definitieve doorbraak van het managementdenken. De Beelden in dit nummer dragen eveneens de stempel van de nineties: Yoann Van Parys dook in zijn vroegste portfolio en biedt ons een onverhulde inkijk in zijn zoektocht naar een eigen stijl. Een verdere 90s-echo is ook hoorbaar in de eerste bijdrage van De gast van deze jaargang: Peter Smink keert terug naar zijn geboorte als schrijver en treedt in discussie met het openingsverhaal uit zijn debuutbundel 'Het slinkende papier' ('95). Voorts is er poëzie van Els Moors en Marwin Vos. Hun gedichten krijgen gezelschap van Arno Schmidts 'Tamboer bij de tsaar', een kort verhaal waarmee vertaler John Fenoghen een project voltooit dat Jan H. Mysjkin in de mid-nineties in de steigers zette. In De zift twee teksten over de representatie van vooraanstaande filosofen in het genre van de documentaire film: over Slavoj Zizek en Jacques Derrida. Matthijs de Ridder ten slotte vertelt de ontknoping van het onwaarschijnlijke verhaal van jazzcomponist en frontsoldaat James Reese Europe.