Louis Couperus, geliefd en bewonderd om zijn romans, heeft gedurende een groot deel van zijn leven ook poëzie geschreven. In zijn gedichten is hij vooral de estheet die vervuld is van een diepgeworteld verlangen naar schoonheid. Die schoonheid vond hij bijvoorbeeld in schilderkunst en beeldhouwkunst. Maar ook in figuren uit het verleden. In Italië opende zich voor hem de wondere wereld der Antieken, die hem zó inspireerde dat hij zich een 'herboren Romein' voelde. De virtuoze taal, de levendige fantasie en het inlevingsvermogen van de schrijver maken de kennismaking met zijn gedichten tot een verrassende ontdekking. Verschool hij zich in zijn proza vaak achter zijn romanfiguren, in zijn gedichten geeft hij veel meer van zichzelf prijs. Met zijn poëzie wordt het 'literaire portret' van Louis Couperus vervolmaakt. Deze bloemlezing geeft een representatief beeld van het dichterlijk werk van Couperus. Een inleiding en toelichtend commentaar maken zijn poëzie toegankelijker voor de hedendaagse lezer. Frans van der Linden (1940) is medewerker van het Louis Couperus Museum en bezorgde in 2013 in de Prominentreeks John Ricus Couperus, Herinneringen van een oude vader.