Pompejus Occo, een jonge bankier, komt begin zestiende eeuw naar Amsterdam om er naam te maken en groeit algauw uit tot mecenas, verzamelaar en humanist. Hij schopt het tot kerkmeester van de Heilige Stede, waar een hostie ligt die maar niet wil bederven. Zijn huis aan de Kalverstraat, het Paradijs, wordt een verzamelpunt voor kunstenaars, intellectuelen en de elite van zijn tijd. Maar altijd is er het hoofdpijndossier van Occo’s belangrijkste cliënt, de Deense koning Christiaan II. Diens Amsterdamse minnares wordt vermoord door vergiftiging, en hij laat haar moeder zijn economisch beleid uitstippelen, tot afgrijzen van de Deense adel.
In Occo wekt Daan Doesborgh de late middeleeuwen haarscherp tot leven, door de ogen van Occo zelf, zijn vrouw Gerbrich, en anderen om hem heen. Samen vertellen deze perspectieven het verhaal van een man die, net als zijn tijd, met het ene been in de middeleeuwen staat, en met het andere de wankele bodem aftast van de grote maatschappelijke veranderingen die op hem afkomen.