Een bundeling van reisverslagen die bij elkaar een beschrijving vormen van de leukste periode van mijn leven. Dat is de essentie van dit boek.

De reis begint met een tussenlanding in New York, twee weken na de aanslag op de Twin Towers. Daar wordt al duidelijk dat dit een reis gaat worden om nooit te vergeten.

De verslagen zijn een, bij vlagen, hilarische beschrijving van mijn eerste kennismaking met Zuid-Amerika. Van het lesgeven aan gehandicapte kinderen, de Inca Trail en een afdaling in de Canón del Colca (de diepste ter wereld) in Peru tot en met vrijwilligerswerk in een opvangcentrum voor wilde dieren, een bezoek aan de zilvermijnen van Potosi en een rit over de immense zoutvlakte van Uyuni (de grootste ter wereld) in Bolivia.

Een vier maanden durende achtbaan, zoals een van mijn reisgenoten aan het einde van mijn reis samenvatte, is misschien wel de meest rake typering voor een reis als deze.

Als toegift heb ik een verslag van mijn twee weken durende reis naar Zweden bijgevoegd. Een reis van een heel ander kaliber, maar met als overeenkomst dat ook hierover weer genoeg te schrijven viel.