Nieuwe Nederlandse vertaling van het epische gedicht (1990) van Derek Walcott (1930-2017, Nobelprijs 1992), losjes gebaseerd op Ilias (karakters) en Odyssee (zwerftochten langs eilanden) en toegeschreven naar de situatie in de Cariben in de twintigste eeuw. Het achtduizend verzen tellende gedicht is geschreven in terzinen, met een vrij strak rijmschema en een metrum dat aanschurkt tegen dactylen, zodat de verwantschap met en de worteling in de orale traditie hoorbaar blijft. Ook de vertaler heeft dit gedaan. De drie verhaallijnen behandelen het koloniale verleden, het postkoloniale heden en de tragiek van de voormalige slaven. De fragmentarische opbouw, het goochelen met plaats, tijd en personen zetten het werk stevig in het post-modernisme. Het wordt alom beschouwd als een van de belangrijkste werken van de late twintigste eeuw. De tweetalige tekst (Engels-Nederiands) maakt het werk zeer toegankelijk. Mooie vertaling ook.