In 1942 begonnen de razzia’s die uiteindelijk aan ruim 100.000Joden het leven zouden kosten. Kleine groepen studenten inAmsterdam en Utrecht zetten hun verontwaardiging om in actie.In hoog tempo ― en in nauwe samenwerking met moedigemedestanders van allerhande klassen en gezindten ― vormden zeeen flexibele organisatie die zich ten doel stelde joodse kinderente redden.Terwijl de Duitse vernietigingsmachine op stoom kwam, slaagdende kinderwerkers erin kinderen los te praten bij hun joodse ouders.Een heel team smokkelde bovendien kinderen onder de ogen vande Duitsers uit de crèche tegenover de Hollandsche Schouwburg,de wachtkamer van de dood.Anderen ― meest studentes ― namen de kinderen over ‘onder deklok’ op het station en brachten ze per trein naar zusterorganisatiesin de provincie. Daar stond ― alweer onder de klok ― een derdeteam klaar om de kinderen naar pleeggezinnen te brengen.Rondom deze gezinnen bouwden zij een beschermende cocon,waar hele dorpen bij betrokken waren.Sommige kinderwerkers betaalden met hun leven voorhun verzetswerk. Anderen raakten beschadigd in Duitsegevangenschap. Zij die het overleefden, beschouwden het als hetbelangrijkste wat ze ooit deden.In Onder de klok reconstrueert historicus Bert Jan Flimdit kinderwerk. Op basis van honderden gesprekken metverzetstrijders en onderduikers weet hij een nagenoeg compleetbeeld te schetsen van hun organisatie en hun inzet. Onder redactievan Gert Jan de Vries.Bert Jan Flim is dé kenner van de joodse onderduik.