Met Ondergrondse uren bereikte Vigan de shortlist van de meest prestigieuze literaire prijs in Frankrijk, de Prix de Goncourt.

Samenvatting

De beklemmende eenzaamheid van het dagelijks leven in Franse bestseller

Zomaar een dag in mei. Mathilde, moeder van drie kinderen, reist dagelijks met de metro naar haar werk, waar ze slachtoffer is van treiterijen door haar baas. Thibault is noodhulparts en baant zich dagelijks een weg door Parijs van de ene onbeduidende ziekte naar de andere. Hij staat op het punt zijn moeizame relatie met de afstandelijke Lila te verbreken. Twee onbekenden in een miljoenenstad die onophoudelijk in beweging is. Silhouetten die elkaar toevallig ontmoeten, tegen elkaar opbotsen, even elkaars pad kruisen. Zomaar twee mensen die proberen niet geluidloos ten onder te gaan aan het stille, onzichtbare geweld van de stad, en aan de wrede onverschilligheid van de mensen om hen heen.
Ondergrondse uren is een ontroerende en verontrustende roman, die nauwgezet de eenzaamheid van het moderne leven beschrijft. Een verhaal dat door je ziel snijdt en je in stilte achterlaat.