Er gaat vrijwel geen dag voorbij of er komt iemand op het idee een nieuw vak of een nieuwe opleiding of een nieuwe methode voor te stellen en zich af te vragen of hier niet een taak voor het onderwijs ligt. De roep om een nieuwe onderwijsaanpak blijft zich herhalen bij ministers, onderwijsraad en onderwijsadviseur. Politieke partijen hebben een onderwijsvisie, de minister heeft er een, de nieuw aangetreden voorzitter van de raad van bestuur van een school heeft er een. Vrijwel iedereen die geen les geeft, heeft er een. De leraren zelf roeren zich niet of nauwelijks. Een halve eeuw 'sleutelen' aan scholen heeft ertoe geleid, dat ze leerlingen met 'passend onderwijs' moeten modelleren. Het aantal leerlingen met een etiket dat voor 'reparatie' in aanmerking komt, neemt gestaag toe. Wat is er aan de hand?