Lieverse bespreekt daartoe de Europese bronnen en Nederlandse inbedding daarvan die aan deze bevoegdheden ten grondslag liggen. Zij behandelt de materiële regels betreffende oneerlijke handelspraktijken (art. 6:193a-j BW) die door middel van de bevoegdheden toegekend in de Wet handhaving consumentenbescherming (Whc) voor toezicht en handhaving door de AFM in aanmerking komen, met bijzondere aandacht voor de wijze waarop de AFM deze bevoegdheden in de praktijk kan inzetten en mogelijke samenloop van de Whc en de Wft.Rinkes bespreekt de positie van de (financiële) consument, het toepassingsbereik van de richtlijn OHP, de samenhang hiervan met het mededingingsrecht, en rechtspraak van het Hof van Justitie op het terrein van oneerlijke handelspraktijken.Daarnaast wordt een overzicht gegeven van de implementatie van de richtlijn in andere lidstaten en de invulling van de informatie- en zorgplichten van financiële dienstverleners. Afgesloten wordt met een bespreking van een kernbegrip uit de Richtlijn OHP: de professionele toewijding die van een financieel dienstverlener wordt verwacht.