Vossius, Oneigentijds is de debuutroman van Kamerlid Pepijn van Houwelingen. In het boek ontspint zich gedurende zeven wandelingen in het Zwitserse hooggebergte een dialoog die luchtig van toon is. Hierdoor blijft het werk goed leesbaar, ondanks het serieuze onderwerp en de controversiële inhoud. Het is de hoofdpersoon in dit cultuurkritisch strijdschrift duidelijk ernst met zijn kritiek op onze moderne tijd. Zware artillerie wordt het veld opgereden, waarmee vanuit een historisch perspectief met scherp geschoten wordt op allerlei hedendaagse vanzelfsprekendheden. Met name de voor dit tijdperk zo karakteristieke, buitensporige centralisatie en schaalvergroting en de zogenaamde “moderne ideeën” moeten het ontgelden. Dat met deze ideeën wordt verwezen naar de nieuwerwetse idealen van vrijheid en gelijkheid maakt wel duidelijk dat niks eigentijds in dit werk als vanzelfsprekend wordt ervaren. Een boek voor onverschrokken en kritische geesten.