'Schrijvers zijn helden. Wat een kutberoep. Vanaf vanmorgen kwart voor acht zitten ploeteren, en wat heb ik? Een gedicht met eksters en radioactieve zwijnen die fluisteren vanuit mijn bedspijlen, een halve column van niks en twee en een kwart bladzijde voor mijn roman van niks. En inmiddels is het half tien ’s avonds, doet mijn kop zeer en is er niets af en rond. Nog één zo’n dag ongeïnspireerd rondzwemmen in deze halfgare letterdrek en ik ga heel hard huilen. Of eksters neerschieten vanachter mijn raam, of elke hond die nog één keer in onze gemeentetuin schijt dood denken, of iets anders ergs. Een baard nemen. Of een mierenkolonie uitroeien met paardenpis. Ik noem maar wat, hoor.'Johanna Geels, 14 augustus 2014Sinds juli 2013 schrijft dichter en auteur Johanna Geels voor HP/DeTijd wekelijks een column ‘Over de absurdistische en poëtische kant van de dagelijkse dingen’. Ongearticuleerd gorgelen bevat een selectie van 62 columns, waaronder enkele spraakmakende berichten van Geels zoals “De tamponmonologen”, “Kutboeken en godenschrijvers” en “Deze aanslag is niet gepleegd door de Turkse mevrouw in de straat” over de aanslag op Charlie Hebdo.‘Johanna Geels doet een bloederig boekje open.’ – Heleen van Royen‘Ik neem het graag op voor Johanna Geels. Zij heeft groot gelijk.’ – Ilja Leonard Pfeijffer‘Een zeer herkenbaar stuk. Johanna weet het mooi te verwoorden.’ – Maan Leo‘Drie duimpjes!’ – Marlies Dekkers