'Op 9 juli 2012 stierf mijn zoon Marnix aan een wurgspel. Hij wasvijftien, hoogbegaafd, introvert en waande zich onaantastbaar.Jammer genoeg ontbrak het hem aan de natuurlijke reflex om dedood niet te tarten.Ik ben deze biografie beginnen schrijven uit angst, bang om allemooie momenten te vergeten en enkel die telefoon van mijn huilendeschoonmoeder te herinneren die zei: 'Hij heeft zich opgehangen.'Het 'jeu du foulard' of de 'rêve indien' blijkt van alle tijden te zijn. Mijn doelpubliek is niet de groep van nieuwsgierige experimenterendejongeren, tenzij iemand in hun omgeving stierf door 'accidentelezelfdoding'. Het is een boek voor een breed volwassen publiek datzich moet informeren.Mijn zoon was speciaal. Ongenaakbaar. Het was boeiend om over hemte kunnen schrijven.' - Annette Boon