Als je niet van bloederige details houdt, is het aan te raden om het boek niet te lezen. Of in ieder geval in het bezit te zijn van een stalen maag. Het verhaal wordt griezelig werkelijk gebracht. Bij alle gruwelijkheden is het net alsof je er zelf naast staat. Schrijfster Karin Hazendonk kruipt in de huid van haar personages. Zo weet ze op uitstekende wijze in het hoofd van een psychopaat te kruipen. De sfeer en de spanning zijn in het gehele verhaal aanwezig. Samenwonen Tijdens een personeelsfeest raakt Anouk aan de praat met Sven. Beiden voelen ze zich tot elkaar aangetrokken. Het duurt dan ook niet lang totdat Anouk ervan overtuigd is dat Sven de ware is. Na een paar maanden stelt Sven voor om te gaan samenwonen. Anouk zet haar twijfels aan de kant en trekt bij hem in. Bizarre hobby Maar Sven is toch wel heel erg eigenaardig, hij houdt er een bizarre hobby op na. Na een ongelukje blijkt Sven twee gezichten te hebben. Zijn onverschillige kant laat Anouk aan haar lot over en met zijn liefdevolle kant verzorgt hij haar en legt haar in de watten. Als hij haar op een avond medicijnen geeft valt ze in slaap. Vanaf dat moment staat het leven van Anouk volledig op zijn kop. Keihard Het is moeilijk om het boek opzij te leggen, omdat je steeds weer nieuwsgierig gemaakt wordt door de wijze waarop het verhaal wordt verteld. Ongenadig is realistisch en keihard. Met respect voor de schrijfster die dit op deze manier heeft aangedurfd. Eenmaal gelezen maakt het een heel diepe indruk. En dat is bijzonder voor een boek van eigen bodem.

Inhoud Anouk Smeets ontmoet op een bedrijfsborrel de charmante Sven Bogers. Ze twijfelt aan zichzelf wanneer ze zich zonder rem in dit geweldige* avontuur dreigt te storten. Haar tweelingzus Miranda neemt haar laatste twijfel weg en voor ze het weet woont ze samen met Sven in zijn huis in Kijkduin. De zorg en aandacht die ze van Sven krijgt zijn heerlijk. Zou ze eindelijk het ware geluk hebben gevonden of heeft zij zich ongenadig vergist? Mijn mening Het boek ziet er, zoals ik dat van LetterRijn gewend ben, weer erg* prachtig uit. Dreigende omslag met een strop en wegvliegende zwarte vogels die het gure* weer ontvluchten. Het had met een glanzende in plaats van een matte omslag nog indrukwekkender geweest, vermoed ik. De strop op de omslag is waar je je hoofd als lezer direct vrijwillig in laat hangen. Vanaf de allereerste pagina start een zeer sterk* verhaal dat je in een ruk wilt uitlezen. De personages zijn enerzijds de girl-next-door en anderzijds de man die je overal in het bedrijfsleven kunt tegenkomen. Identificatie met personen en verhaallijn zijn zeker geen probleem en de hevige* relatie die hieruit ontstaat levert direct de gunfactor op. Je gunt als lezer immers iedereen alle geluk. Voor je het weet neemt het verhaal een ruwe* wending. Na een romantische start ontstaat een wreed* en meedogenloos* middendeel waar de stijl mij aan de cinematografische plotwendingen van Quentin Tarantino doet denken. Het verteltempo ligt genadeloos* hoog en de spanning en dreiging bereiken keer op keer een nieuw hoogtepunt. Telkens wanneer je denkt dat de spanningsboog zo strak staat dat deze zal knappen, weet de auteur de lezer onverbiddelijk* mee te nemen naar een nog hardere* expliciete scene. En dan keert heel rigide* de rust weder. En er is nog veel boek over. Een vreemd gevoel maakt zich van mij meester. Was dit het? Welnee. Een korte adempauze is niet wat het lijkt na dit ruw harde* middendeel. Er is ruimte voor psychologische aspecten als rehabilitatie, afzondering, traumaverwerking, hardvochtige* wraakgevoelens en het gevoel van veiligheid missen. Deze thema's krijgen maximale aandacht en dat wordt veelal in boeken vergeten of zeer erg* onderbelicht. Het is hierdoor meer een realistisch dan een wreed verhaal geworden. Hulde hiervoor. Het slot van het boek is onbarmhartig* heftig, staat bol van de symboliek en is verschrikkelijk* om te lezen. Eindoordeel Karin Hazendonk heeft een dijk van een boek geschreven. Moeiteloos laveert ze van een romantisch verhaal naar de meest intensieve* horror om het geheel af te ronden op een Alfred Hitchcock waardige wijze. Een recensie schrijven zonder een spoiler weg te geven, valt in dit geval niet mee. Ik denk dat het mij is gelukt. En dat is wat de auteur verdient voor dit indrukwekkende boek. Het enige punt van twijfel zit in de gekozen persoonsvormperspectief van het verhaal. En dat is een technisch vraagstuk. Ik heb ongenadig genoten van dit boek en geef het met alle liefde vier sterren. N.B.: Alle cursief geschreven woorden met een * in deze recensie zijn betekenissen en synoniemen voor het woord 'Ongenadig'. Mijn persoonlijke songtekst 'You will always be here You won't go away I will always love you You will never be free You will always be young I will always be old As the sun warms me up Your body goes cold You will always be mine You will always love me You will always be mine You will never be free' https://youtu.be/oSySm5W9pFM ( Babybird - You will always love me) Peter van Bavel Perfecte Buren

Een moment flirten op een personeelsfeest van het bedrijf waar Anouk en Sven werken zal haar leven voorgoed veranderen. Ze hebben een relatie en Sven wil niets liever dan samenwonen. Anouk twijfelt en wordt door haar tweelingzus Miranda overgehaald om toch de stap te wagen. Het is niet helemaal een roze wolk, het samenwonen met Sven maar aan elke relatie schort toch wel iets? Dan vindt er een dom ongeluk plaats met grote gevolgen voor Anouk en ze ziet steeds minder van de oude lieve Sven. Ook Miranda vertelt dingen over Sven die ze via-via gehoord heeft.......Welk beeld klopt er nou? En dan is er die avond....... Ongenadig is een mooie thriller die goed wordt opgebouwd, waarvan niets teveel gezegd wordt op de achterflap en een thriller waarin de lezer zich op meerdere momenten flink laat verrassen en soms ook gruwelen. Ik moest soms erg denken aan de thrillers van de Amerikaanse naamgenoot van Karin Hazendonk...die kan sommige momenten ook heerlijk met details om de hoek komen en de lezer verrassen. "In het duister van de nachtkwamen de gedachten in een onophoudelijke stroom op me af. Ik begon mij af te vragen hoe Sven mij zag. Het antwoord daarop had ik nooit kunnen verzinnen." De onzekerheid van Anouk, de twee gezichten van Sven en de band die tweelingen hebben komen goed uit de verf en geven veel diepgang en afwisseling in dit boek. Het is heel mooi vanuit de verschillende personages beschreven waardoor de spanning toeneemt. Waar het gedrag van Sven vandaan komt wordt ook duidelijk. Daarnaast was er ook de onzekerheid van de "bad guy" die het op een gegeven moment zelfs teveel lijkt te worden, ook zijn fouten maakt en daarop moet anticiperen. Maar wat mij erg aangreep is dat het rechtssysteem in ons land ook op een harde manier een grote en op het oog foute rol in dit verhaal speelt. Echt mooi gedaan!! Ik kende Karin Hazendonk van haar vorige thrillers, ik heb ze allemaal gelezen en gewaardeerd. Ze laat elke keer weer zien dat ze in het hoofd van een psychopaat of ander persoon kan kruipen en zaken weer kan geven alsof ze ze zelf heeft meegemaakt. Met elk boek zie je groei als auteur en dat vind ik knap en het maakt mij nieuwsgierig of ze dat in een volgend boek nog tot een hoger niveau kan brengen. Zijn er meer dan 5 sterren??

Anouk staat niet zo graag in het middelpunt van de belangstelling. Toch valt het oog van collega Sven recht op haar. Het begin van een liefdesverhaal? Jazeker, maar het is er wel een met een heel scherp randje. Al snel wordt duidelijk dat Sven een (dit is geen spoiler!) onvervalste psychopaat is. De anders zo mooi begonnen relatie tussen de twee krijgt al snel een stevige barst. De enige echte Sven kan zich immers niet langer blijven verschuilen. "Een koude hand sloot zich als een bankschroef om haar keel en kneep. Door de overrompelende kracht waarmee hij haar overviel, had ze niet het benul om zich te verweren. Haar laatste gedachte was: Dit was het dan. Ik ga dood." Ze is werkzaam als boekhouder. Als je haar ziet en hoort, stel je meteen vast dat Karin Hazendonk helemaal geen saaie kantoordame is. Ze schrijft zelfs snoeiharde thrillers die elementen bevatten uit het werk van Stephen King en Mo Hayder. De auteur is zeker niet vies van een potje horror met gruwelijke passages. Met 'Ongenadig', haar nieuwste boek, zet ze een psychologische thriller neer. Het is een verhaal dat langdurig beklijft. In haar typische toegankelijke schrijfstijl, waarbij de no-nonsense zinsbouw de deur nog verder voor je openzet, weet ze een keurige constructie neer te zetten. Vanaf het eerste hoofdstuk (een mysterieus begin) dwingt ze de lezers haar niet in de steek te laten. Ze gaat evenwel langzaam een eerder braaf van start. Totdat ze je middenin de gruwel dumpt en je walgelijke gebeurtenissen op je hoofd krijgt uitgestort. Hazendonk is onverbiddelijk, net zoals een van haar protagonisten. Je kijkt werkelijk onder de hersenpan van de belangrijkste personages. Bijna honderd korte hoofdstukken en een epiloog later, sluit je verdwaasd het boek. "Liefdevol had hij het bloed van haar voorhoofd geveegd. De incisie die hij de vorige avond had gemaakt, bloedde niet meer. Het menselijk lichaam was fenomenaal. Het had het vermogen om zich zonder hulp te herstellen." Karin Hazendonk is onvoorspelbaar psychopaten zijn dat eveneens. Je bent van mening dat je zeker weet hoe de vork aan de steel zit? Fout. Flashbacks en steeds wisselende perspectieven leiden je naar een verrassende apotheose. Op geen enkel moment valt de vaart weg. Deze missie is knap geslaagd, dus. Na het lezen weerklinkt deze lugubere symfonie, - die 'Ongenadig' ongetwijfeld is - helder in het gekwelde lezershoofd. Gelukkig is het maar fictie!

De hoofdrol in Ongenadig is weggelegd voor Anouk. Anouk raakt tijdens een personeelsfeest aan de praat met Sven. Ze is gecharmeerd van hem en de aantrekkingskracht blijkt wederzijds. De twee krijgen een relatie en Sven lijkt de ideale man. Toch heeft Anouk enige twijfels. Wanneer Sven haar vraagt bij hem in te trekken is het haar tweelingzus Miranda die haar overtuigd de stap te zetten. Kort daarna ontdekt Anouk de eerste eigenaardigheden in het karakter van haar vriend. Zo heeft hij een haast obsessieve voorliefde voor horrorfilms. Wanneer Anouk gewond raakt, laat Sven haar beurtelings aan haar lot over om haar vervolgens weer liefdevol te verzorgen, hetgeen haar verwarring compleet maakt. Op een ochtend wordt Anouk wakker in een vreemde ruimte. Wat is er gaande en waar is Sven? "Het kostte moeite om het te bevatten. Ze was niet in een ziekenhuis. Haar ogen gleden over een kastje dat net binnen haar blikveld viel. Bovenop lagen min of meer herkenbare chirurgische attributen. Wat haar nog meer angst inboezemde, waren de handgereedschappen zoals een boormachine, een decoupeerzaag en iets wat ze niet kon benoemen." Opnieuw heeft Hazendonk een dijk van een thriller afgeleverd. Ongenadig is overigens zeker geen boek voor tere zieltjes, want de auteur gaat enkele gruwelijke scenes niet uit de weg. Het verhaal zit qua constructie bijzonder goed in elkaar en de spanningsopbouw is geraffineerd. "Ik voelde de beweging voordat ik het zag. Hij torende hoog boven me uit. Mijn ogen werden naar zijn gezicht getrokken. Dat leek hetzelfde als tien jaar geleden, maar toch ook weer niet. Logisch, hij was ouder, maar het waren zijn ogen. Die hadden ieder gevoel verloren. Kil en ongenadig keken ze me aan." Hazendonk heeft een groot talent voor het karakteriseren van haar personages. In Ongenadig zijn het natuurlijk vooral Anouk en Sven die uitstekend uit de verf komen hetgeen overigens, met de ziekelijke geest van Sven, zeker geen sinecure zal zijn geweest. Dit alles, gecombineerd met de vlotte en verzorgde schrijfstijl van de auteur, maken Ongenadig tot een thriller van niveau.

Als je denkt dat je alles al weet, weet je nog lang niet alles. Wat je denkt te weten doet namelijk niets af aan de spanning en het verhaal dat zich blijft ontvouwen. Een sinistere geest en lugubere hobby's leiden tot een ongenadige thriller met scenes waarbij je je ogen dicht doet om het niet voor je te zien. Karin Hazendonk geeft een goed inkijkje in de ontwikkeling van de personages in dit boek. Het is vanuit verschillende personages geschreven, waardoor je meer meeleeft en begrijpt. Ook de terugblikken en tijdsaanduidingen voegen wat toe aan de goede opbouw. Daarmee lijkt het een realistisch boek. Op meerdere leesmomenten dacht ik dat het boek voorspelbaar was, maar de spanning duurt tot het einde en de afloop is zeker niet voorspelbaar. Anouk, een vrouw die niet meteen alle schoonheid bij geboorte meekrijgt, raakt gecharmeerd van haar collega Sven. Sven is lief, zorgzaam, maakt eten klaar, houdt het huis schoon en lijkt de ideale man. Als hij al snel vraagt of ze wil samenwonen, gaat ze daar na aansporing van haar tweelingzus mee akkoord. In zijn droomhuis aan het strand ontstaat een perfect evenwicht, waarbij Sven precies weet wat ze nodig heeft. Totdat ze een ongelukje krijgt. Met Waanidee werd ik fan van Karin Hazendonk. De dood heeft blauwe ogen vond ik iets minder goed. Met Ongenadig heeft Karin een betere thriller neergezet en laat ze ontwikkeling zien in hoe ze de personages en hun ontwikkeling beschrijft en vind ik de lugubere scenes en gedachten van de personages goed neergezet. Knap bedacht en beschreven. Aanrader!

'Ongenadig' spannend is deze derde thriller van Karin Hazendonk. Anouk Smeets krijgt na het personeelsfeest een relatie met de charismatische Sven Bogerd. Sven gedraagt zich voorbeeldig en draagt Anouk op handen. Toch twijfelt ze nog, als hij haar na enkele maanden vraagt, of ze bij hem intrekt. Tweelingzus Miranda vindt dat Anouk deze kans met beide handen aan moet grijpen. 'Ik zou die man vastketenen. Zo'n exemplaar kom je nooit meer tegen,' zegt ze tegen haar zus. Anouk zet haar bezwaren opzij en trekt in bij Sven. Algauw komen de eerste scheurtjes in hun relatie. Sven ontpopt zich als een heel andere man met zijn eigenaardigheden en zijn bizarre hobby. Na een 'ongelukje' reageert hij wel heel vreemd. Het ene moment verzorgt hij haar liefdevol, en het volgende moment is hij onverschillig en laat hij haar aan haar lot over. Nadat Sven Anouk haar medicijnen heeft gegeven valt ze in een diepe slaap, om vervolgens wakker te worden in een nachtmerrie. Karin Hazendonk heeft een prettige schrijfstijl, gebruikt korte hoofdstukken en gemakkelijke tekst, waardoor het boek vlot leest. Ze vertelt het verhaal beeldend zodat je je goed kunt inleven en mee zit te huiveren op je stoel. En huiveren doe je zeker als je de bizarre en gruwelijke scènes leest die ze in dit boek verwerkt. Het is dan ook zeker niet geschikt voor tere zieltjes. Het boek kent een golvende spanningsboog. Het is dan ook net alsof je in een achtbaan zit. 2x weet ze je naar een gruwelijk punt te brengen met een spetterende afdaling. Je aandacht verslapt nergens en je hebt het boek in no-time uit. Het verhaal wordt vanuit verschillende perspectieven verteld, dit wordt duidelijk boven de hoofdstukken aangegeven. Ongelofelijk hoe goed Karin de karakters beschreven heeft, we kruipen in het hoofd van elk van hen. Bizar, gruwelijk en nagelbijtend, zijn de kenmerken van deze o zo goede thriller. Hazendonk heeft haar sterren deze keer dik verdiend! 4,5 sterren voor dit ongenadig goede boek!

Spannend tot de laatste zin Ongenadig is de derde thriller van Karin Hazendonk. De eerste twee waren al goed om te lezen, maar deze derde overtreft de andere twee volledig. Vanaf het begin word je het verhaal ingetrokken en de spanning wordt al snel opgebouwd tot een hoogtepunt, waarna de spanningsboog weer even afneemt, maar dan weer stijgt tot ongekende hoogte. Anouk Stevens komt op een personeelsfeestje de aantrekkelijke Sven Bogerd tegen. Het klikt meteen en ze blijven in contact. Na enige tijd stelt Sven voor om te gaan samenwonen. Anouk twijfelt erg, maar op aandringen van haar tweelingzus Miranda besluit ze bij Sven in te trekken. Tot het moment dat Anouk een 'ongelukje' heeft, is Sven de attente liefhebbende vriend. Hij heeft maar één vreemde eigenschap en dat is dat hij graag naar gruwelijke horrorfilms kijkt en daar enorm van geniet. Als Anouk verzorgd moet worden, leert ze een andere kant van hem kennen, die ze in het begin nog probeert te vergoelijken, maar dat uiteindelijk niet meer vol kan houden. Het boek leest als een trein. Vanaf het begin is het verhaal boeiend en blijft je aandacht gevangen. Bij meerdere passages zit je op het puntje van je stoel, om even later weer wat terug te veren, maar nergens wordt het verhaal saai of vervelend. Ook de korte hoofdstukken die vanuit verschillend perspectief zijn geschreven, zorgen ervoor dat het lezen plezierig blijft. We leren de hoofdpersonen goed kennen, omdat we vanuit hun visie beleven wat er zich afspeelt in het verhaal. De belevenissen van Anouk komen het meest binnen, omdat haar perspectief in de ik-persoon is geschreven. Alle andere figuren worden vanuit de derde persoon benaderd. De bijzondere relatie die tweelingen vaak hebben, komt heel goed uit de verf. De schrijfstijl van Karin Hazendonk is prettig en goed te volgen, ook door de haast filmische beelden. Voor diegenen onder ons die moeite hebben met gruwelijke horrorelementen, is het af te raden het boek te lezen net voor het slapengaan. De zieke geest van Sven voert uit wat hij in de horrorfilms heeft gezien. Ook wordt duidelijk uitgelegd wat er in zijn jeugd heeft plaatsgevonden, zodat we als lezer de achtergrond van zijn gedrag begrijpen, wat hem beslist niet vrijpleit van zijn bizarre en gruwelijke daden. Het is soms niet te vatten dat deze praktijken in iemands hoofd op kunnen komen. Ongenadig is een thriller die ongenadig goed is. Voor degenen die soms twijfelen een boek van een Nederlandse auteur ter hand te nemen, is het advies om deze thriller beslist te lezen. Het zal geen teleurstelling worden. Karin Hazendonk verdient terecht een plaats in de top van de Nederlandse thrillerauteurs. Een aanrader voor de liefhebber van dit genre waaraan enkele gruwelijke horrorelementen zijn toegevoegd.

Anouk is 29 jaar en manager van de afdeling personeelszaken. Haar nieuwe collega Sven is ook op het gezellige personeelsfeest. Hij blijkt erg attent te zijn en ze hebben een leuke tijd wat ze graag nog eens over doen. Sven blijkt haar droomman te zijn en vervult al haar dromen. Al snel gaan ze samenwonen in het huis van Sven. Maar hoe goed kent Anouk haar Sven eigenlijk wel? En kent ze zijn bijzondere hobby ook? De elementen zijn creepy, sinnister en ongenadig! De cover is kleurrijk en best heel bijzonder. Een strop van touw hangt in het midden. Links van de strop waaiert het touw uit in een heleboel vliegende zwarte vogels. Is dit de voorbode van het ongeluk? Ongenadig begint met hoofdkarakter Anouk, die de leuke Sven ontmoet op een gezellig feestje. Dit zou wel eens de man van haar dromen kunnen zijn. Sven blijkt ook erg gek van Anouk te zijn en binnen een korte tijd gaat het al over samenwonen. Anouk heeft nog twijfels bij deze snelle actie, maar haar tweelingzus Miranda geeft haar het laatste duwtje in de goede richting. Dan pakt ze haar spullen. Ze bemerkt dat Sven erg netjes is ook qua inrichting, dat is wennen voor de slordige nieuwe huisgenote. De schrijfstijl is prettig, hierdoor zit je gelijk in het verhaal. In de ik-vorm lezen we over Anouk, en in de 3e persoon lezen we over Sven. In flashbacks lezen we meer over de jonge Sven. Dat geeft het drama meer diepgang. Wat meer spanning geeft is met name het moment in bad, waarbij er een vreselijk ongeluk gebeurt. De spanningsboog staat dan gespannen, want wat gebeurde daar nu toch? Het antwoord laat niet snel op zich wachten en voordat bij Anouk het lampje gaat branden komt ze terecht in de setting van een nare soort gruwelfilm. Hoe komt ze hier überhaupt in terecht? De vraag is eigenlijk: komt ze hier nog wel uit? Halverwege gaat de spanning weer even liggen. Een rustmodus volgt. Voor de lezer ligt hier dan de vraag: hoe gaat het verder? Ook hier ligt het antwoord heel dichtbij, want dit creepy-muisje krijgt nog een heel naar Hannibal-staartje. En dat is echt mooi gedaan! Conclusie Voor flinke spanning, een dosis mysterie en wat gruwel, moet je zeker bij Karin Hazendonk zijn. Ongenadig doet zijn titel dan ook zeker eer aan. Door deelname aan de leesclub van #vrouwenthrillers, las ik ONGENADIG, geschreven door Karin Hazendonk. Wauw, wat een boek! Wat begint als een romantisch samenzijn van Sven en Anouk, mondt uit in gruwel en sinistere momenten. Vanaf het begin wordt je als lezer het verhaal ingezogen. Hazendonk laat je pas los, na het laatste blad. Een diepe buiging voor de maestro...Ongenadig is een ware voltreffer! Waardering 5 sterren Karin Hazendonk heeft zich overtroffen met deze super spannende creepy thriller. Een buiging voor de maestro!

Zo! Wat een heerlijke thriller van eigen bodem. Het begint heel rustig en kalm en tot zeker over een kwart denk je... wordt het nog echt spannend? Als je de achterflap moet geloven wel dus we lezen door en dan opeens is het daar. Pats boem! Wat gebeurt hier? Wat gaat er mis in het brein van Sven? En ow ow Anouk ..... waarom luister je niet naar je onderbuikgevoelens? Als personages zijn zowel Sven als Anouk redelijk goed uitgediept. Ik had wel iets meer willen zien maar het kan zo wel. Als de spanning en het drama zich uiteindelijk voltrekt in het verhaal gaat het allemaal wel erg snel en is het af en toe op het randje, maar Hazendonk balanceert er mooi op en valt er net niet af. Het plot is onverwachts en toch wel heel gaaf ook. Origineel en passend bij alles wat er gebeurt is. Top!! Conclusie: Schrijfstijl: 4 Leesplezier: 4 Spanning: 3,5 Plot: 3,5 Originaliteit: 4 Psychologie: 3 Een mooie drie en halve sterren voor Ongenadig. Corina Nieuwenhuis.

Anouk Smeets raakt op een personeelsfeestje aan de praat met Sven Bogerd. Op het eerste zicht de ideale man, attent en alles wat ze zoekt in een man. Snel is er sprake van een relatie en kort erna overtuigd haar tweelingzus Miranda haar om met hem te gaan samenwonen. Maar Sven is niet de persoon waarvoor hij zich uitgeeft. Door gebeurtenissen in zijn jeugd heeft hij een heel duister kantje ontwikkelt en geniet hij met volle teugen van zijn collectie horrorfilms. Hoe goorder hoe beter. Anouk valt snel ten prooi aan zijn sadisme maar buiten haar heeft hij zijn speelterrein ook verlegt naar andere vrouwen... Vanaf Blun volg ik Karin Hazendonk nauwgezet op. Hoewel Blun me niet kon bekoren omwille van persoonlijke redenen had ik snel door dat deze auteur heel wat in haar mars heeft. Naarmate haar volgende thrillers hoe langer hoe spannender werden, en gestoorder, kijk ik steeds halsreikend uit naar haar nieuwste boek. En toen viel Ongenadig op de mat... Ze gaat er over... Het is er over... Maar het is zo fucked-up, waanzinnig en ONGENADIG goed dat je niet anders kan dan verder lezen! Ongenadig kan in het rijtje van internationale thrillerauteurs gezet worden zoals de boeken van Mo Hayder en Steve Mosby. En het is nu eenmaal een feit, vrouwelijke auteurs zijn veel sadistischer aangelegd dan mannelijke... and i love it! Ongenadig heeft mij bij de keel gegrepen en het is zo ongenadig spannend. Je leeft je mee in in de angsten van Anouk en de andere slachtoffers van Sven en terwijl ben je al aan het uitdokteren hoe iemand zo gestoord kan zijn als het hoofdpersonage. Je wil hem ook laten lijden maar het enige dat je kan doen is lezen... en lezen... tot het verhaal op is. Ben je niet snel misselijk als een moord beschreven wordt, kan ik je alleen maar dit boek aanraden. Eén minpunt... het houdt je van je andere bezigheden of slaap weg totdat het uit is. Dikke proficiat met je nieuwste thriller Karin, en ik kijk reeds uit naar je volgende boek. Ik vraag me alleen af hoe je dit niveau nog gaat verbeteren. Rating: 5/5

De plot is subliem en goed doordacht opgebouwd. Beetje bij beetje kom je als lezer meer te weten over het leven van Anouk en Sven. Het boek begint waar de twee elkaar leren kennen. Al snel krijg je het gevoel dat er iets niet klopt, dat Sven niet de zorgzame en lieve jongen is die hij lijkt te zijn. Hoe verder het verhaal vordert, hoe gruwelijker alles wordt. Via flashbacks zie je fragmenten van een jongere Sven. Stilaan krijg je door wat hij als kind heeft meegemaakt, en dit blijkt uiteindelijk de trigger te zijn voor zijn latere daden. Zet je maar al schrap voor enkele gruwelijke scènes. Het is geen boek voor gevoelige lezers. "Ongenadig" begint rustig, maar al na enkele bladzijde begint de eerste spanning te komen. Je weet dat er iets aan de hand is, en dit maakt dat je aan het boek gekluisterd blijft. Het wisselen tussen verschillende personages en teruggaan in de tijd zorgt dat de spanningsboog continu scherp staat. En wanneer je denkt dat het niet meer spannender kan, doet Karin Hazendonk er nog een schepje bovenop. Dit komt telkens via een onverwachte wending. Ook het einde is bloedspannend, en draait helemaal anders uit dan je had gedacht. Of gehoopt misschien ook? In ieder geval leg je dit boek niet zomaar aan de kant. En nadien blijft het nog de nodige tijd nazinderen. OOG VOOR DETAIL Er komen heel wat personages voor in het boek. Sven en Anouk zijn de hoofdpersonages, die beiden uitstekend uitgewerkt zijn. Vooral Sven is gruwelijk realistisch neergezet. Naast beide hoofdpersonages speelt ook Anouks tweelingzus Miranda een grote rol in het verhaal. Daarnaast zijn er ook nog Kim en Joyce, twee vrouwen waar Sven mee in aanraking komt en zo onderdeel van de verhaallijn worden. Deze verhaallijn wisselt ook vaak van perspectief, waardoor je het verhaal telkens door de ogen van iemand anders leest. Dit helpt om je nog beter in te leven in het personage. Wie er in het hoofdstuk aan het woord is, wordt telkens mooi aangegeven bovenaan het hoofdstuk. Zo ben je direct mee als er een wissel is. Dit geldt ook voor het jaartal wanneer er een flashback of flashforward is. Alles is dus perfect duidelijk. De schrijfstijl van Karin Hazendonk is erg aangenaam en meeslepend. Het verhaal leest super vlot, en valt op geen enkel moment stil. Tegelijk is er oog voor detail, zowel in de plot als de karakters van de personages. Samen met de snelheid van het verhaal maakt dit dat je als het ware alles voor je ogen ziet gebeuren, zelfs de gruwelijkste scènes. ONGENADIG GOED "Ongenadig" heeft mij absoluut kunnen bekoren. Ik zat direct in het verhaal, en kon het boek amper wegleggen. De wending die het verhaal neemt had ik vooraf nooit verwacht. Dit maakt het dan ook zo ongenadig goed. Misschien had ik persoonlijk liever een ander einde gezien, al past deze ontknoping wel bij de rest van het verhaal. En het maakte dat ik er nadien nog enige tijd mee bezig was. Slimme zet van Karin Hazendonk. Ik kan dan ook niet anders dan "Ongenadig" te belonen met een schitterende score van 4,5 sterren! Waardering: 4,5/5

Ongenadig Verknipt, door jeugdtrauma. Sven is in zijn jeugd door zijn moeder misbruikt. Zijn vader ziet hij maar een paar keer per jaar. Als hij zijn vader ziet, zegt deze dat hij lief moet zijn voor zijn moeder. Sven wil niet meer lief zijn voor zijn moeder. Op 18-jarige leeftijd vlucht hij het ouderlijk huis uit. Na een aantal jaar zoekt hij contact met zijn opa en oma. Na het overlijden van zijn grootouders erft hij hun grote huis aan het strand in Kijkduin. Sven doet zich voorbeeldig voor. Hij is op het oog charmant, zorgzaam en vriendelijk. Echter schijn bedriegt. Sven kijkt graag horrorfilms en denkt deze in realiteit te moeten omzetten, wat voor gruwelijke taferelen zorgt. Sven krijgt een verhouding met Anouk. Na een aantal maanden verkering, weet Sven Anouk voor zich te winnen en trekt Anouk bij hem in. Anouk had niet kunnen vermoeden dat haar liefde voor Sven niet wederzijds was. Sven heeft andere plannen met Anouk. Eerst wint hij haar vertrouwen, door zich charmant en liefdevol voor te wenden. Daarna verandert hij in een monster. Naast Anouk maakt Sven meerdere slachtoffers. Dankzij de tweelingzus van Anouk, Miranda, wordt Sven in de boeien geslagen en belandt hij in de gevangenis. Aldaar heeft hij tijd genoeg om zijn plan te smeden tot wraak op Anouk. In de tussenliggende tijd bouwt Anouk haar bestaan weer op. Ze krijgt professionele hulp voor haar opgelopen trauma. Ze gooit het roer om, volgt een opleiding tot psychologe, slaagt hierin en heeft samen met een partner een goedlopende praktijk. Ze blijft altijd herinneringen aan Sven houden vanwege hun gezamenlijke verbinding, dochter Angela. Anouk blijft jarenlang op de hoede voor Sven. Zijn terugkeer na gevangenschap bezorgt Anouk slapeloze angsten. Is haar angst gegrond, kan Sven haar alsnog te grazen nemen?

Het vorige boek, 'Waaninidee', van Karin Hazendonk vond ik geweldig. Het zat zo geniepig in elkaar. Bij 'Ongenadig' is dat niet anders. Dit verhaal is misschien nog wel geniepiger. De cover trekt de aandacht en valt je direct op. De naam, Karin Hazendonk, is echter lastig te lezen door de paarse kleur. Vanaf de eerste pagina suddert er iets. Je voelt dat er iets niet in de haak is, maar je hebt geen idee wat. Als je erachter komt, geloof mij, val je achterover. Het is bizar, gruwelijk, ongelofelijk. Karin durft te schrijven over gruwelijke dingen. Ze beschrijft deze gruwelijke dingen expliciet en gaat dit niet uit de weg. (Hallo vaagheid, sorry, maar ik wil geen spoilers weggeven.) Dat vind ik knap. Sommige gebeurtenissen zijn zo luguber. Soms werd ik lichtelijk misselijk en daarom las ik het boek overdag. Toch was ik nieuwsgierig naar het verloop van het verhaal en wilde ik door lezen. Het boek moest uit! De personages hebben verschillende lagen en soms wilde ik Anouk door elkaar schudden. Van Sven kreeg ik af en toe goed de rillingen. Met 'Ongenadig' heeft Karin Hazendonk wederom een spannende thriller met een interessant plot afgeleverd.

Op het moment dat bijna-dertiger Anouk tijdens een personeelsfeest nader kennis maakt met Sven Bogerd denkt ze dat het leven haar toelacht. De man is knap en maakt werk van haar, het kan niet anders dan dat ze het volmaakte geluk heeft gevonden. Al snel trekt ze bij hem in, in zijn grote huis in Kijkduin. Anouks tweelingzus Miranda heeft haar het laatste zetje gegeven, want eigenlijk twijfelde ze zelf nog. Was het niet te snel? Maar het duurt niet lang of ze is al helemaal gewend aan het lekkere leventje aan het strand. Zij en Sven gaan vaak op stap, ze genieten van het leven. Natuurlijk zijn er dingen waarbij het verschil tussen de twee duidelijk wordt, maar dat hoort er bij toch? Het ergste vindt Anouk wel dat Sven dol blijkt te zijn op horrorfilms. Zij kan daar niet eens naar kijken zonder misselijk te worden! Maar het huis is groot genoeg en het strand vlakbij. Sven van zijn kant had er een beetje spijt van dat hij haar al zo snel gevraagd had om bij hem in te trekken. Hij had gehoopt dat ze samen naar die films zouden kijken en als Anouk dat net zo leuk vond als hij, dan had hij nog wel meer ideeën. Het perfectionisme van Sven en de chaotische levenswijze van Anouk botsen steeds meer. Als hij ontslag neemt en hele dagen thuis blijft, vraagt ze zich af hoe dat kan. En wat doet hij de hele dag? Helaas komt ze daar snel genoeg achter. Zijn manier van leven en zijn dagindeling maakt haar leven tot een hel. Sven blijkt een psychopaat eerste klas en hij heeft haar volledig in zijn macht. Of ze aan hem zal kunnen ontsnappen? Karin Hazendonk laat alle personages aan het woord, Anouk en Sven het meest. Daarnaast een oude vlam van Sven, en Miranda, die als ze niets meer verneemt van haar zus, contact opneemt met Evert Kok van de Haarlemse politie. Door deze afwisseling ontvouwt het volledige verhaal zich langzaam en met toenemende spanning en worden ook de achtergronden en beweegredenen duidelijk. Er zijn onverwachte wendingen, maar het is vooral het verhaal van Anouk dat de lezer in zijn greep houdt. Haar situatie staat lang open voor veranderingen, waar andere slachtoffers het minder treffen. Het bijzondere aan deze thriller is dat het verhaal halverwege het boek eigenlijk gedaan zou kunnen zijn. Maar je weet als lezer dat er nog heel wat moet komen. Maar wat dan? Als je eenmaal weet welke kant het op gaat wordt het alleen nog maar spannender. Dit is een thriller die je niet graag weg legt. Je wil alleen maar doorlezen, weten hoe het afloopt! Karin Hazendonk (Utrecht, 1961) heeft zowel talent voor cijfers als voor letters. Ze werkt als boekhouder en schrijft daarnaast vooral spannende boeken, waarmee ze intussen haar naam wel gevestigd heeft. Er vloeien superspannende thrillers uit haar pen.

Tijdens een personeelsfeestje drinkt Anouk Smeets een glas wijn, maar die is niet lekker en zij giet haar glas leeg bij een plant. Sven Bogerd ziet dat en zo raken ze aan de praat. Anouk heeft hem enige tijd geleden in haar functie als hoofd personeelszaken aangenomen. Toen was het voor haar gewoon een sollicitant, nu raakt ze diep onder de indruk van hem. Sven is heel charmant en lijkt elke wens van Anouk te onderkennen zonder dat ze hem zelfs maar hoeft uit te spreken. Na een paar maanden vraagt Sven haar of ze bij hem wil komen wonen in zijn villa vlak bij het strand. Anouk aarzelt, maar volgens haar tweelingzus Miranda is hij de ideale man voor haar. Het duurt niet lang voor Anouk erachter komt dat Sven een freaky hobby en bevreemdende hebbelijkheden heeft. Anouk wil zo veel mogelijk met hem meegaan in zijn hobby, maar dat kost haar te veel moeite. Als er een ongelukje gebeurt, komt de ware aard van Sven naar boven. Naast liefdevol blijkt hij ook gedesinteresseerd te zijn. Sven geeft Anouk medicijnen tegen de pijn, maar dan wordt zij de volgende ochtend wakker in een vreemde kamer. Hij had de pijnstillers vervangen door een slaapmiddel Vanaf dat moment is zij afhankelijk van de grillen van Sven. Anouk hoort gegil, is zij niet het enige slachtoffer van Sven? Tweelingzus Miranda is misschien niet een van de hoofdpersonen van dit boek, maar haar rol in het geheel is essentieel voor het verhaal. "Ongenadig" is een bloedstollende thriller, die je beter niet kunt lezen voor het slapengaan. De spannende scenes, en daarmee dus het hele boek, zijn heel raak neergezet. De karakters zijn heel goed uitgediept, of het nou om een lief meisje van 9 jaar of om een sadistische moordenaar gaat. Door het wisselend vertelperspectief van de korte hoofdstukken kruipt als lezer onder de huid van de hoofdpersonen. Je voelt de angst en pijn, maar ook het beestachtige genoegen dat Sven door zijn daden ondervindt. De schrijfstijl is boeiend en grijpt je bij de keel, toch is het vlot en toegankelijk. Het verhaal bouwt goed op naar de plot en net als je na een tijdje denkt dat de spanning vermindert, slaat het weer in alle hevigheid toe. Karin schrijft heel to the point, wat de aandacht goed vasthoudt. Zij weet daarmee een beeld te scheppen waardoor je als "vlieg op de muur" dicht op de gebeurtenissen zit. Ongetwijfeld is "Ongenadig" een van de beste thrillers van 2019 en verdient Karin Hazendonk een plek bij de beste hedendaagse thrillerauteurs. Karin Hazendonk (1961, Utrecht) is een Nederlands thrillerauteur. Al jong ontstond haar passie voor boeken. Een reorganisatie op haar werk leidde naar haar loopbaan als schrijfster. Zij publiceerde eerst een kinderboek (Kunnen vissen dromen) en een boek voor de oudere jeugd (Het duistere dorp). Daarna stapte Karin over op thrillers en schreef daarnaast een aantal korte verhalen. Het wordt tijd dat van haar boeken tv-series gemaakt worden.

Anouk raakt op een bedrijfsfeest aan de praat met de Knappe Sven, hij toont oprechte interesse in haar en ze worden verliefd. Alles in hun relatie lijkt in een stroomversnelling te gaan, na amper een paar maanden vraagt Sven al aan Anouk of ze bij hem wilt komen wonen. Na enkele twijfels en een gesprek met haar tweelingzus Miranda, besluit Anouk de stap te wagen. Al snel blijkt dat Sven een vreemde hobby heeft en dat hij niet zo perfect is als hij zich voor doet. Wanneer er dan ook nog eens een 'ongelukje' gebeurd waarbij Anouk naar het ziekenhuis moet, krijgt ze een heel andere Sven te zien. Het ene moment is hij zorgzaam de andere moment laat hij haar aan haar lot over. Op een avond valt Anouk in slaap en wordt ze wakker in een vreemde kamer. Sven heeft haar opgesloten en heeft plannen met haar. Ongenadig is niet voor gevoelige lezers, het bevat gruwel stukken waarbij je even moet slikken en je afvraagt hoe het brein van een thrillerschrijfster werkt. Ik heb zowel waanidee als de dood heeft blauwe ogen gelezen, maar ongenadig is weer iets helemaal anders qua thema en qua thriller gehalte. Ongenadig is gruwelijker en misschien iets verder gezocht, bij de andere twee boeken had ik iets ja dit kan echt gebeuren, zo realistisch. Maar toch sluit ik niet uit, dat er mensen bestaan met zo'n ziek brein als die van Sven. Karin heeft een prettige, vlotte schrijfstijl, waardoor het boek vlot leest. De spanningsboog in het boek is afwisselend het loopt van hoge spanning naar gewone spanning naar opnieuw hoge spanning, waardoor je steeds verder wilt lezen, je weet gewoon dat er nog iets gaat gebeuren, maar wat juist blijf je het raden naar hebben tot het effectief gebeurd. Ongenadig is voor mij het beste boek tot nu toe van Karin. Voor wie van een gruwelijke thriller houdt met een menselijke kant is deze zeker een aanrader.

Wij volgen Karin al enige tijd op Social Media en ik heb in het verleden haar boek 'De dood heeft blauwe ogen' gelezen. Dus de schrijfstijl van Karin was mij niet vreemd. Hazendonk heeft wat mij betreft zichzelf overtroffen met 'Ongenadig'. De personages zijn erg goed uitgewerkt. Vooral Sven, met zijn zieke brein, heeft ze erg goed, diep en luguber uitgewerkt. De hoofdstukken zijn kort en ze worden afgewisseld door de verschillende personages. Hierdoor leest het het boek erg fijn en wordt het verhaal van alle kanten belicht. Hazendonk heeft met deze thriller wederom bewezen dat ze in het rijtje van de beste Nederlandse thrillerauteurs hoort te staan. Ik zag vandaag dat ze in de Hebban rank op nummer 2 stond. Dit begrijp ik volledig, want dit is een thriller die gelezen moet worden. Ik ben in ieder geval onder de indruk. Hou je niet van heftige scenes, laat het boek dan links liggen. Hou je er wel van... Zul je echt smullen van dit boek!

Anouk komt op een personeelsfeest Sven tegen en vanaf het begin is er een bepaalde chemie tussen hen tweeën. Anouk is ervan overtuigd dat Sven de ideale man is. Wanneer Sven haar na een paar maanden vraagt om te gaan samenwonen, heeft Anouk haar bedenkingen. Tweelingzus Miranda geeft haar echter een zetje in de goede richting en Anouk trekt bij Sven in. Algauw laat Sven een heel andere kant van zichzelf zien. Is hij echt zo anders, of verbeeldt Anouk zich dit? Karin Hazendonk (1961) raakte al op jonge leeftijd gefascineerd door boeken en het was haar dan ook al snel duidelijk dat ze ooit zelf zou gaan schrijven. Na het schrijven van jeugd- en kinderboeken volgden er bij LetterRijn twee thrillers en een aantal korte verhalen (lees hier alle recensies). Naast het schrijven van thrillers is Hazendonk werkzaam als boekhouder. Haar nieuwste thriller Ongenadig kwam uit in oktober 2019. Ongenadig spannend is deze derde thriller van Karin Hazendonk. Anouk Smeets krijgt na het personeelsfeest een relatie met de charismatische Sven Bogerd. Sven gedraagt zich voorbeeldig en draagt Anouk op handen. Toch twijfelt ze nog, als hij haar na enkele maanden vraagt, of ze bij hem intrekt. Tweelingzus Miranda vindt dat Anouk deze kans met beide handen aan moet grijpen. 'Ik zou die man vastketenen. Zo'n exemplaar kom je nooit meer tegen,' zegt ze tegen haar zus. Anouk zet haar bezwaren opzij en trekt in bij Sven. Algauw komen de eerste scheurtjes in hun relatie. Sven ontpopt zich als een heel andere man met zijn eigenaardigheden en zijn bizarre hobby. Na een 'ongelukje' reageert hij wel heel vreemd. Het ene moment verzorgt hij haar liefdevol, en het volgende moment is hij onverschillig en laat hij haar aan haar lot over. Nadat Sven Anouk haar medicijnen heeft gegeven valt ze in een diepe slaap, om vervolgens wakker te worden in een nachtmerrie. Karin Hazendonk heeft een prettige schrijfstijl, gebruikt korte hoofdstukken en gemakkelijke tekst, waardoor het boek vlot leest. Ze vertelt het verhaal beeldend zodat je je goed kunt inleven en mee zit te huiveren op je stoel. En huiveren doe je zeker als je de bizarre en gruwelijke scènes leest die ze in dit boek verwerkt. Het is dan ook zeker niet geschikt voor tere zieltjes. Het boek kent een golvende spanningsboog. Het is dan ook net alsof je in een achtbaan zit. 2x weet ze je naar een gruwelijk punt te brengen met een spetterende afdaling. Je aandacht verslapt nergens en je hebt het boek in no-time uit. Het verhaal wordt vanuit verschillende perspectieven verteld, dit wordt duidelijk boven de hoofdstukken aangegeven. Ongelofelijk hoe goed Karin de karakters beschreven heeft, we kruipen in het hoofd van elk van hen. Bizar, gruwelijk en nagelbijtend, zijn de kenmerken van deze o zo goede thriller. Hazendonk heeft haar sterren deze keer dik verdiend!

Het boek "Ongenadig" is ongenadig goed! In het boek maken we kennis met Anouk die op een bedrijfsfeest valt voor Sven. Allemaal heel romantisch, maar niks is wat het lijkt. In plaats van een feelgood verhaal belanden we midden in een spannend verhaal waarbij je werkelijk op het puntje van je stoel zit. Het blijkt dat Sven totaal verknipt is en niet degene is die hij doet voorkomen. Sven is een psychopaat. Hierdoor ontspint zich een luguber verhaal en als lezer moet je dan wel een sterke maag hebben. Het boek wordt voornamelijk vanuit de personages Anouk en Sven verteld, met zo nu en dan afgewisseld met de andere personages die het verhaal compleet maken. De auteur weet het allemaal heel realistisch te beschrijven. Wat daarbij natuurlijk helpt zijn de plaatsen waar het zich afspeelt. Het boek is lekker vlot geschreven en het verhaal heeft je vanaf het begin meteen te pakken. Personages zijn goed uitgediept. Je leert ze goed kennen. Af en toe gaan terug met flashbacks en zo kom je eigenlijk te weten wat Sven gemaakt heeft tot wat hij is. Je wilt het boek niet wegleggen. Je wilt alleen maar weten loopt het goed af of wordt het drama? Ja dan kom je alleen te weten als je het boek gaat lezen. Het had voor mij wel een verrassend einde.