In dit onderzoek wordt ingegaan op het onmiddellijk handhaven van de openbare orde op basis van de artikelen 172 lid 2 en lid 3, artikel 174 lid 2 en artikel 175 van de Gemeentewet, en artikel 4 van de Wet veiligheidsregio's (artikel 173 Gem.wet-oud). Er is bij dit type handhaving door de burgemeester een juridiseringstrend te ontwaren; noodbevelen bijvoorbeeld afgekondigd vóór een voetbalwedstrijd, een demonstratie of een evenement worden bijna standaard op schrift gesteld. Net als bij de last onder bestuursdwang heeft het bevel zich daarmee ontwikkeld tot een besluit in de zin van de Algemene wet bestuursrecht (Awb). Burgemeesters proberen daarbij soms geforceerd te voldoen aan de eisen die horen bij een regulier Awb-besluit. Deze rechtsontwikkeling is opvallend als men kijkt naar artikel 5:23 Awb, een bepaling waarmee de wetgever daadkrachtig en snel optreden ter handhaving van de openbare orde wil verzekeren. De auteur heeft zich met haar onderzoek een gefundeerd oordeel gevormd over de reikwijdte van artikel 5:23 Awb en deze juridiseringstrend gezien de ingrijpende gevolgen hiervan. Ook heeft zij onderzocht wanneer het middel van bestuursdwang - en daarmee de last onder dwangsom - een alternatief kan zijn voor de inzet van een bevoegdheid ter onmiddellijke handhaving van de openbare orde.