In deze autobiografie geeft de auteur een kijkje in haar levensgeschiedenis. Haar levenservaringen zullen de lezer af en toe ongetwijfeld een traantje doen wegpinken. Onderwerpen als opgroeien bij pleegouders, emotionele mishandeling, gepest worden, stukgelopen relaties en vooral de impact van de moeizame relatie met haar puberdochter worden niet geschuwd. Desondanks is het zeker niet de bedoeling deze autobiografie te beschouwen als een klaagzang tegen het leven. Integendeel; het is de auteur juist te doen de lezer te laten inzien dat het leven je weliswaar overkomt, maar dat je zelf altijd de kans krijgt tot het maken van bewuste keuzes.