Vergankelijkheid en tijd, gevat in sonnetten die reflecteren op het verstrijken van de tijd, dood en sterfelijkheid, maar ook over de continuïteit van het leven.Na het succes van ‘Lente, zomer, herfst en winter’ breit Rik Lenaerts een vervolg aan zijn mooie sonnettenreeks. De gedichten, van twee strofen van vier regels en twee strofen van drie regels hebben, na de eerst acht regels, een leuke twist. Een krachtige boodschap over mens en natuur. In vijftig sonnetten neemt de dichter de lezer mee naar buiten, naar bos en heide, op het ritme van het leven. Hij beschrijft het ontwaken van het landschap, de tijden van de dag en de cyclus van het leven, de korenbloemen en de fluitende merels, de hemel met overdag blauwe luchten en ’s nachts een heldere sterrenhemel. Wandelend langs trage wegen en houtkanten, of toeziend vanachter het verandaglas, mijmerend over het verstrijken van de levenstijd, zonder jachtigheid.De bekoorlijke cover en de elegante illustraties zijn van de hand van zijn dochter, Liesbeth.