Met de gedichten in deze bundel wil ik laten zien dat er een kracht is, groter dan wat dan ook, groter dan alle angst en pijn, die je door de diepste wanhoop van gebeurtenissen in je leven heen kan leiden om er oneindig veel lichter en sterker uit te komen.

De gedichten laten, zoals bij een geboorte, kaal en naakt zien hoe ik mijn leven beleefde. Zonder het te bedekken of te omhullen. Dit is hoe het was. Ze beschrijven mijn evolutie. Van het omsluiten van de pijn van mijn geschiedenis met dikke ondoordringbare muren, waardoor mijn kracht en licht onzichtbaar bleven en ik stil bleef staan in mijn ontwikkeling, naar de ontsluiting van mijn lichaam en ziel, waardoor ik langzaam tevoorschijn kon komen. En toen de ontsluiting groot genoeg was, werd ik opnieuw geboren.

Ik heb mogen ontdekken dat ik veel meer ben dan mijn pijn, dan mijn verhaal. Ik ben zo veel meer dan mijn verleden. Pijn en gemis kunnen nog steeds aangeraakt worden, maar ze slepen me niet meer mee naar de diepste diepte in mezelf. Ik ben. En het is goed.

Het kan ondersteunen, te lezen van anderen, van mij, herkenning te vinden, even iets minder alleen te zijn, en je gesterkt te weten in de pijn van je eigen verhaal.