Onvervalst Bredaos met veel 'o ja' Anneke Buijsen-van Alphen gaat in haar boekje terug in de tijd. BREDA - Zo'n dertig jaar geleden is Anneke Buijsen-van Alphen (71) begonnen met alles op te schrijven wat ze zich uit haar jeugd kon herinneren. Het leidde tot een boekwerkje vol prachtig schoonschrift, in het Bredaas dialect. Mensen die het lazen, zeiden dat ze er een echt boekje van moest maken. Maar dan moest dat onvervalste Bredaos nog wel in de computer worden getikt en dat valt niet mee met al die rare lettercombinaties en leestekens. Denk daarbij maar aan het simpele vliez'ik iets? Of: gaod'oe neus is snutte. De Bredase uitgever John van Ierland vond dan ook dat Anneke het zelf moest doen en dat deed ze. Het resultaat kreeg ze gisteren voor het eerst onder ogen. "Un bietje aon de kleine kâânt", was haar reactie. Maar aan de andere kant was het ook wel de bedoeling dat mensen het mee kunnen nemen in hun binnenzak. Het werd een boekje vol herinneringen, typisch Bredase uitdrukkingen, spelletjes en recepten. Met een groot 'o ja-gehalte'. Zoals het hoofdstuk 'Witte deez plekskus nog? Ut Kippebruggeske, ut Bad-uis aon de Fellenoord, ut Sjemmeke, de Tonnekusbuurt, de Reet van Merremââns en ut Kukordia. En wat te denken van Wa kwam ter zoal deur de straot? In ieders geval gin ootoows. Frâânske mee Poele-Poeléééé. D'n Tiest meej puttrolie. De verhalen die ze opschreef, zijn meestal van voor of tijdens de oorlog. Zomaar een paar zinnen om een indruk te geven: "'s-vader en 's moeder zurgde'n altij eel goed vor ôôns. W'adden 'ut nie zo brèèd mar onger emme me nooit geleeje, ok al was't oorlog. W'adde zellufs schoene aon in plek van klompe.' Ook buitelaans komt aan de beurt, zoals knetbief, penwaar, zjiep, dirruktwaar, kwaozie en affeseere. "Ik kan niet wachten tot het uitkomt en dat iedereen het gaat lezen. Zo van: ja dat hadden wij vroeger ook", zegt de schrijfster. Haar wens wordt snel vervuld, want zaterdag wordt het boekje feestelijk gepresenteerd bij Van Kemenade & Hollaers aan de Ginnekenweg, met medewerking van Paoter Terrepetijn. Ten slotte nog een multepetjoois: Ginnekeloog: nun leugenêêr uit 't Ginneke, iemund die zit te ginnengappen, of iemund die errugus inkekt.