Een stoet van soms droevige, soms vrolijke, maar steeds gemaskerde herinneringen die aan je huis voorbij trekt.Dan werd de vraag gesteld waar je wasterwijl je al uren in je kamer zat,in je eigen kleine thuisje met de zorgen die jeeen veilig plaatsje had gegeven,Vanuit het huis kon je de straat niet zien,alleen de ingang van het doolhof,maar je zag de uitweg niet,Het is zo lang geleden dat je nog in de kamer waswaar op het rek de handdoek hing die nog vaag naar haar zeep geurde,en waar achter de spiegel haar parfum stond die in de fles nooitzo heerlijk rook als in haar hals.