De coronacrisis heeft ook gevolgen voor de nakoming van contractuele verplichtingen. In dit boek analyseert de auteur of artikel 6:258 BW – dat een wijzigings- of ontbindingsmogelijkheid bij de rechter creëert voor een partij die zich met onvoorziene omstandigheden geconfronteerd ziet – enig soelaas kan bieden in de coronacrisis. Waar beroepen op onvoorziene omstandigheden in de kredietcrisis weinig mochten baten, is dat nu anders. Vooral huurovereenkomsten zijn in de coronarechtspraak meermaals gewijzigd.De auteur bespreekt allereerst de achtergrond en werking van artikel 6:258 BW. Vervolgens behandelt hij de rechtspraak van vóór de coronacrisis. In het bijzonder wordt aandacht besteed aan uitspraken waarin een beroep werd gedaan op de kredietcrisis als onvoorziene omstandigheid. Daarna inventariseert hij hoe de rechterlijke beoordeling van een beroep op artikel 6:258 BW geschiedt als de onvoorziene omstandigheid in kwestie de coronacrisis. Tot slot wordt de coronarechtspraak vergeleken met de pre-coronarechtspraak.Dit boek heeft betrekking op onvoorziene omstandigheden bij commerciële contracten: overeenkomsten tussen ondernemers. Centraal staat de vraag in hoeverre artikel 6:258 BW in deze coronacrisis op een andere wijze dan voorheen fungeert en in hoeverre de coronarechtspraak de regeling van onvoorziene omstandigheden en de invulling van haar vereisten heeft ontwikkeld en kan ontwikkelen.De auteur constateert dat coronacrisis een goed voorbeeld is van een omstandigheid waarvoor artikel 6:258 BW in het leven is geroepen. De coronarechtspraak heeft gezichtspunten opgeleverd die kunnen worden aangewend voor de wijziging of ontbinding van een overeenkomst op grond van onvoorziene omstandigheden.