Mensen komen kortstondig samen in een trein, een restaurant of op straat; gesprekken worden zijdelings opgevangen en verkeerd begrepen; een klein kind herkent een ei in een pingpongbal; gemompel blijkt een van de ergernissen in een huwelijk.
Lydia Davis is virtuoos in het observeren, en in deze verhalen zoomt ze in op de ogenschijnlijk toevallige, onbeduidende wrijvingen van het dagelijks leven. Ze weet dat kleine details van een leven eindeloos fascinerend kunnen zijn; het is een kwestie van perspectief, ofwel: de kunst van het kijken.
‘Haar oog voor detail is vaak zo scherp dat de Amerikaanse je net even anders naar de wereld laat kijken. Of ze laat je gewoon glimlachen.'
'Het voelt alsof je een boek lang verkeert in het hoofd van Lydia Davis. […] Door haar oog voor detail laat ze je net even anders naar de wereld kijken'
'Onze vreemden is opnieuw een sterk staaltje van hoe ze [Lydia Davis] met een paar woorden een hele wereld of een karakter weet neer te zetten. […] Onze vreemden is meesterlijk en overrompelend.'
'De verhalen in deze bundel blinken uit door hun experimentele vorm. Soms zijn ze zelfs net poëzie door de regelafbrekingen, appjes, brieven, gesprekken, prikbordberichten. […] De grote variatie in schrijfstijl en tekstvorm is indrukwekkend.' [waardering: 4 sterren]
