Er wordt zoveel over mij gepraat dat ik zelf alleen nog maar fluister. Datgene waar ik het vandaag over wou hebben doet er al maanden niet meer toe, dus ik zal de moeite niet nemen. Terwijl ik op mijn badkamervloer lig en mij warm aan de gedachte dat de douche maar een meter van mijn koude lichaam verwijderd is, denk ik niet eens meer aan jou. Want je doet er niet meer toe. Ik ben je kwijt, maar dit is al zo vaak gebeurd dat het niet eens meer een einde is.Ik word wakker op mijn slaapkamervloer. Naast een leeg bed, een bed wat ik met jou had kunnen delen. Maar je bent er niet en alleen weiger ik zoiets groots te benutten. Ik bewandel nogmaals alle vloeren van afgelopen nacht en eindig op de vloer van mijn balkon, het einde van mijn thuis en het begin van de rest van de wereld.Ik zie kersenbomen groeien tussen gras wat jou lucht jaren terug ook opving. Ik mis je. Ik besluit op te staan en weg te gaan. Vanaf nu ga ik je vergeten.