Ook ik ben stukgewaaid is een collectie van notitiesover aanhoudende rouw. Tien jaar na het verlies vanhaar moeder stelt Emma van Meyeren vast dat rouw nietverwerkt kan worden. In plaats van het verwerken vanverlies te positioneren als het ultieme doel, onderzoekt zijde mogelijkheden voor een blijvend ambivalente houdingtegenover haar verlies.
In drie essays bespreekt zij de rol van nostalgie enmelancholie in het rouwproces, en doet ze suggestiesvoor nieuwe omgangsvormen met rouw aan de hand vansomatische rituelen en metaforen.