In Ook maar mensen zoals jij en ik beschrijft Denise van der Brugge op zeer levensechte wijze thema's als ouder worden, verlies, familie en onderwijs.
Het eerste verhaal, tevens het langste, beschrijft de strijd van een langzaam aftakelende vrouw om het bejaardentehuis voor te blijven. Een verloren strijd, maar ze probeert er steeds weer het beste van te maken onder het motto: "je staat ervoor en je moet erdoor".
Ze beschrijft haar hoofdpersoon zo, dat je je heel goed met hen kunt identificeren. De pijn om het verlies van haar echtgenoot, de frustratie omdat ze steeds minder kan, en de lichtpuntjes die de dag kleuren, ze weet het sterk en overtuigend neer te zetten.
De andere verhalen in het boek zijn een stuk korter, maar snijden eveneens grote levensthema's aan. Een helder geschreven boek van een scherp observator, met oog voor detail en gevoel voor stijl.