Karen (25) is een psychiatrische patiënte, Ann (57) is een journaliste. Een toeval bracht hen samen. De wens van Karen was een boek schrijven over haar zeer zeldzame maar heel belastende ziekte die DIS heet. De wens van Ann was een boek schrijven en zo de wens van Karen vervullen. En dat is gelukt. Maand na maand groeide uit hun samenwerking en uit hun gesprekken dit boek. Het is een docudrama, een waargebeurd verhaal...Karen is 25 en heeft een zeldzame psychiatrische ziekte, DIS. Dis staat voor dissociatieve persoonlijkheidsstoornis. Ze leeft met 'binnenmensen'. Meer dan 20 goede en kwade alters zorgen voor een heuse oorlog in haar hoofd. Ze heeft geen controle over wat die zeggen en doen. Maximus is de ergste. Die geeft Flor dikwijls de opdracht mesjes te gaan kopen en haar te snijden. De kleintjes, Marie en Tess, die zijn lief. Dat zijn goede alters.Karen weet nog niet zo lang dat ze DIS heeft. Door de ernstige problemen waarmee ze al jaren te kampen heeft, was een juiste diagnose stellen ontzettend moeilijk. Nu ze weet wat ze heeft, is dat wel een geruststelling. Toch blijft het leven voor Karen een constante strijd, soms zelfs een echte hel. Ze moet elke dag vechten: tegen de stemmen in haar hoofd, tegen het snijden, tegen dwanghandelingen, tegen stress, tegen zelfmoordneigingen... Dit boek is haar aangrijpend levensverhaal. Het is een pakkend relaas van wat zij heeft ervaren en gevoeld, al die jaren, tot op heden... 'Ik wil met dit boek mensen met dezelfde problemen laten zien dat ze niet alleen zijn. Ik wil verpleegkundigen en psychiaters aantonen dat DIS wel degelijk bestaat.Ik wil mensen met DIS en hun familie laten zien hoe het bij mij verliep. Ik wil dat ze die ziekte beter begrijpen. En ik wil ook over de onmacht vertellen die ik als jongere heb ervaren door in verschillende psychiatrische instellingen te zitten en niet geloofd te worden, niet begrepen te worden...'Karen