Peter Hofman, auteur van Lichtschikkend en zingend-De jonge Lucebert (De Bezige Bij 2004) heeft in de afgelopen jaren drie nog onbekende lezingen ontdekt. Deze lezingen, uitgesproken door de dichter zelf op de eerste en tweede Cobra-dichtersavond in het Stedelijk Museum te Amsterdam en voor studenten van het IKNO (Kunstnijverheidschool Amsterdam), dateren uit 1949. Ze belichten vooral het eigen dichterschap van Lucebert. De dichter heeft zich weinig expliciet over zijn eigen poëzie uitgelaten, vandaar het belang van deze korte toespraken.
Zijn uitspraken over verwante dichters, het onderscheid dat hij maakt in poëticale benadering en de literair-historische traditie waarin hij zichzelf plaatst zijn ongewoon helder. Dat hij in de lezing voor de kunststudenten zijn opvattingen adstrueert aan de hand van eigen gedichten is uniek.
Peter Hofman voorziet de redes van een literair-historische context; Jan Oegema werkt in een nawoord enige motieven uit.
Een tekening van Lucebert verluchtigt de uitgave.