De spelling van het Nederlands is gebaseerd op de uitspraak en dus op de klanken van de taal. Dan moet ook de didactiek dit als uitgangspunt nemen. In dit boek staat beschreven hoe dat kan. Bovendien worden alle spellingcategorieën uitgebreid behandeld met achtergronden en didactische aanwijzingen. Spellingdidactiek moet steeds het perspectief bieden op de toepassing in eigen teksten. Vanuit de betekenissen in je hoofd moet je het ook dan doen met de klanken van die woorden, om zo te bepalen welke letters nodig zijn.De grammaticadidactiek is gericht op het herkennen van samenhang en betekenisverbanden binnen en tussen zinnen. Die betekenis is universeler dan de structuur of de namen en vindt direct toepassing in de verschillende taaldomeinen. Ook leren leerlingen zo (de functie van) de persoonsvorm herkennen. Dit is nodig om ook die woorden correct te kunnen spellen, omdat alleen bij de persoonsvorm soms een afwijkende spelling nodig is. Wat bekend stond als 'werkwoordspelling' is tijdverlies, want alle andere vormen van werkwoorden volgen de normale spelling. Bovendien is ook dan de spreektaal uitgangspunt. Hoe dat gaat staat uitgebreid en voorzien van doelen beschreven.