Op 6 juni ben ik overvallen door een zware beroerte; mijn leven veranderde van de een op de andere dag. De verlamming aan de gehele linkerkant van mijn lichaam en het verblijf in het ziekenhuis en vervolgens revalidatiecentrum voor ruim vijf maanden brengt het leven in perspectief.Ik wilde niet bij de pakken neerzitten, en richtte mijn energie op het terugvinden van de connecties tussen mijn hersenen en de rest van mijn lichaam. En het vaststellen van mijn ervaring zowel als de vele connecties die mij helpen om positief te blijven denken. Lisa Vos van het Algemeen Dagblad vatte het goed samen in haar artikel op 29 juni 2019:“Mijn beroerte is een geschenk. Als ik in paniek raak, ga huilen of zielig word, ben ik verloren.”De reacties hierop waren overweldigend en de vele bezoeken in het ziekenhuis zal ik nooit vergeten. Ik krijg regelmatig de vraag hoe ik zo vrolijk en positief blijf, en heb tijdens mijn verblijf in het ziekenhuis en revalidatiecentrum veel mensen ontmoet die daar meer moeite mee hebben. Aan de hand van die vragen en ervaringen heb ik geprobeerd om de technieken en denkwijze die mij helpen te documenteren in dit boek, in de hoop dat het voor mensen die meer mentale steun en kracht nodig hebben behulpzaam zal zijn.Alle opbrengsten van het boek gaan naar stichting Voor Elkaar Met Elkaar (VEME).In '19 ben ik overvallen door een beroerte; mijn leven veranderde volledig. Dit boek vat mijn revalidatie process en denkwijze samen te vatten in de hoop dat het andere mensen zal helpen.Op 6 juni ben ik overvallen door een zware beroerte; mijn leven veranderde van de een op de andere dag. De verlamming aan de gehele linkerkant van mijn lichaam en het verblijf in het ziekenhuis en vervolgens revalidatiecentrum voor ruim vijf maanden brengt het leven in perspectief.Ik wilde niet bij de pakken neerzitten, en richtte mijn energie op het terugvinden van de connecties tussen mijn hersenen en de rest van mijn lichaam. En het vaststellen van mijn ervaring zowel als de vele connecties die mij helpen om positief te blijven denken. Lisa Vos van het Algemeen Dagblad vatte het goed samen in haar artikel op 29 juni 2019:“Mijn beroerte is een geschenk. Als ik in paniek raak, ga huilen of zielig word, ben ik verloren.”De reacties hierop waren overweldigend en de vele bezoeken in het ziekenhuis zal ik nooit vergeten. Ik krijg regelmatig de vraag hoe ik zo vrolijk en positief blijf, en heb tijdens mijn verblijf in het ziekenhuis en revalidatiecentrum veel mensen ontmoet die daar meer moeite mee hebben. Aan de hand van die vragen en ervaringen heb ik geprobeerd om de technieken en denkwijze die mij helpen te documenteren in dit boek, in de hoop dat het voor mensen die meer mentale steun en kracht nodig hebben behulpzaam zal zijn.Alle opbrengsten van het boek gaan naar stichting Voor Elkaar Met Elkaar (VEME).“Het zal je gebeuren, dat je leven van het ene op het andere moment door een hersenaccident op zijn kop wordt gezet. Je moet uit bijzonder hout gesneden zijn om uit zo’n traumatische ervaring de positieve energie te halen die je in staat stelt het totale revalidatieproces tot in detail te beschrijven. Ron Nieuwenhuizen kwam vanuit het episch centrum van de Wateringse samenleving in het bed van revalidatiecentrum Basalt terecht.Nieuwenhuizen deed wat weinigen gegeven is, hij maakte een gedetailleerde beschrijving van zijn revalidatieperiode. Het werd een indrukwekkend document waaruit velen die in vergelijkbare omstandigheden terecht zijn gekomen, steun, bemoediging en wijze lessen kunnen halen. Ron beschrijft hoe hij met zijn pijn omgaat, hoe hij die ongewenste gast van zich af filosofeert. Hoe hij de functies die het infarct van hem heeft afgenomen met vallen en opstaan, soms letterlijk, met behulp van gedreven therapeuten, probeert te heroveren.Tussen de bedrijven door beschrijft hij gebeurtenissen die in zijn rijk gevulde leven een onuitwisbare indruk op hem hebben gemaakt. Verplegenden en verzorgenden kunnen uit het boek inspiratie halen voor hun goede werk terwijl voor mantelzorgers regelmatig een lampje zal gaan branden.”Alphons de WitFree Lance Columnist