Een chirurg die dertien jaar lang woont en werkt in Ghana, maakt heel veel mee. Harry Wegdam is die man. Een echte observator en verteller. Behalve het chirurgisch mes hanteert hij even gemakkelijk de pen. Hij neemt daarbij geen blad voor de mond en beschrijft zijn dagelijkse ervaringen over vaak ontroerende maar ook komische situaties vanuit een land temidden van altijd aanwezige structurele ellende. Vijf jaar lang publiceerde hij in het artsenvakblad Medisch Contact. Niet alleen over operatiekamer en ziekenhuis, maar ook over het dagelijks leven rond zijn ziekenhuis in Techiman. Met veel respect schrijft hij over verschillen in cultuur en werkklimaat, maar ook over de vaak redelijke oplossingen die in het land zelf voorhanden zijn. Oplossingen die gefrustreerd worden doordat wij westerlingen zo nodig ónze oplossingen moeten aandragen. Waardoor iedereen daar dan weer achterover kan leunen en alles bij het oude blijft.

De beste bijdragen van Wegdam staan in dit boek. Lichtvoetig én aangrijpend.
Een aanrader voor iedereen die geboeid is (of wil raken) door de immense verschillen tussen de gezondheidszorg hier en daar. Dat zullen zeker artsen, studenten en verpleegkundigen zijn, maar zonder twijfel ook allen die een (ontluikende) liefde koesteren voor Afrika en andere ontwikkelingsgebieden.