Het venijnig gebroed is een eigenzinnig dichterscollectief dat bestaat uit albrecht b doemlicht, Frederik Lucien De Laere, Ann Slabbinck, Denis S. M. Vercruysse en Jan Wijffels. Dit collectief bewandelt niet de rechtlijnige, kortste weg tussen twee punten, maar het grillige parcours van het labo, waar ze gewapend met lach én traan en op geheel onverstoorbare wijze sleutelen aan hun poëzie. Een route die sinds 1997 vertrekt vanuit koppige inzichten,gecultiveerde ijdelheid, onbesuisde gedrevenheid en een voorliefde voor kunstenaars die buiten de lijntjes kleuren. Uitgangspunt van het collectief was om op een pretentieloze wijze het literaire landschap te verlevendigen. Waar voor hen de grafstem van het maar al te vaak herhaalde weerklonk, doken ze op om een nieuwe lente te laten horen. Het zijn podiumdichters par excellence, maar evengoed schuwen ze het hermetische gedicht niet. Er is hoegenaamd niet veel dat ze schuwen.Voor het eerst verschijnt een officiële bloemlezing met gedichten van het collectief bij een erkende uitgever. Eerder verschenen al gedichten van hen in tijdschriften en bloemlezingen. Frederik Lucien De Laere publiceerde drie individuele dichtbundels bij het PoëzieCentrum: Paniek in het circus, De martelgang en Secuur. Met Opgezet spel wordt een poging ondernomen om een beeld te vormen van de dichtersgroep Het venijnig gebroed. Een röntgenfoto, want dit collectief is onlosmakelijk verbonden met het podium en de kleur van de aangename gekte die erop te vinden is.