InhoudVoorwoordInleiding1 Ouders en pleegouders: willen de echte ouders opstaan?Inleiding1.1 Ouderschapstheorie1.2 Bestandspleegouders1.3 Netwerkpleegouders1.4 Ouders1.5 Conclusies2 Samenwerking op basis van roldifferentiatieInleiding2.1 Van coalitie naar alliantie2.2 Het proces van roldifferentiatie bij ouders en pleegouders2.3 Conclusies over gedeeld ouderschap en gedeeld opvoederschap3 Pleegkinderen en eigen kinderen aan het woordInleiding3.1 Wat zeggen de pleegkinderen?3.2 Eigen kinderen van pleegouders – inzichten uit recente onderzoeken3.3 Hoe gaat het met de eigen kinderen van pleegouders?3.4 Conclusies4 Ouderschap delen vraagt meer dan je denktInleiding4.1 Een balans zoeken tussen meebewegen en positioneren4.2 Lastige thema’s in de samenwerking4.3 Conclusies op basis van de bijeenkomsten met pleegzorgmedewerkers5 Opgroeien in twee families: wat vraagt dit van de pleegzorg?Inleiding5.1 Het prille vak van pleegzorgwerker5.2 Opgroeien in twee families bij een perspectiefbiedende pleegzorgplaatsing5.3 De betekenis van opgroeien in twee families voor de praktijk van de pleegzorg5.4 De praktijk van de pleegzorgwerker: van weten naar doen5.5 Wat voegt systemisch werken toe?5.6 Het belang van reflectie voor de pleegzorgwerker5.7 Uitdagingen voor organisaties en beleidsmakers5.8 ConclusiesTot slotBronnenOver de auteursWanneer kinderen langdurig (perspectiefbiedend) opgroeien in een pleeggezin, is het belangrijk dat ze niet verscheurd raken door ingewikkelde loyaliteiten naar ouders en pleegouders. Opgroeien in twee families betekent dat de rollen die ouders en pleegouders toebedeeld krijgen voor iedereen helder zijn. Dat ouders erkenning krijgen voor het unieke van hun ouderschap dat voort blijft bestaan ook al wordt hun kind in hoofdzaak door pleegouders opgevoed. Maar ook dat het ouderschap van pleegouders wordt erkend, al is het een ouderschap van andermans kind. Een van de pleegouders vatte dat treffend samen: ‘Het is belangrijk dat ouders en pleegouders elkaar het onvoorwaardelijk houden van het kind gunnen’.Bij een pleeggezinplaatsing is het noodzakelijk dat ouders en pleegouders een samenwerkingsrelatie aangaan. In het bijzonder geldt dat voor een langdurige, perspectiefbiedende pleeggezinplaatsing. Alleen dan kan het pleegkind opgroeien in twee families. Hoe geef je die samenwerking gestalte en welke eisen stelt dit aan de betrokken hulpverlener ? Dat zijn de vragen waarop dit boek een antwoord probeert te geven.Dit boek is gebaseerd op gesprekken met bestandspleegouders, netwerkpleegouders, ouders, pleegkinderen, eigen kinderen van pleegouders en medewerkers pleegzorg.Opgroeien in twee families is het vanzelfsprekend vervolg op Ouderbegeleiding bij roldifferentiatie (2004; 2010) en Ouderschap zonder opvoederschap (2017).