"De gevoelens en frustraties die ik toen die tijd gevoeld heb (en er eigenlijk nog zitten) kwamen weer naar boven. Dit heeft mij nogal wat tranen gekost. De slechte samenwerking tussen de verschillende instanties ... ze moeten er zijn voor ons en onze kinderen, maar je moet het als ouders allemaal zelf uitzoeken. Geen herkenning krijgen en voor 'overbezorgde moeder' uitgemaakt worden. Veel van wat je geschreven hebt is herkenbaar, terwijl onze kinderen toch heel verschillend zijn." Harriët Vos - moeder in vergelijkbare situatie "Ik heb veel bewondering voor de wijze waarop jullie hiermee zijn omgegaan en de vele energie en tijd die jullie hebben moeten investeren in jullie zoon. Natuurlijk doe je dat, het is je kind per slot van rekening en iedereen wil dat het goed gaat met zijn / haar kind. Maar het is niet voor iedereen vanzelfsprekend. Ook het feit dat je bij zoveel instanties hebt moeten aankloppen. Petje af hoor. En al die regels bij alle instanties en alle onderzoeken in de verschillende centra; ook voor Mark best ingrijpend! Ik hoop dat je nog een vervolg gaat schrijven over de periode hierna!" Trijntje ten Brink - moeder 'van buitenaf' "Wat bij mij vooral naar voren komt is de weg die ouders / verzorgers moeten gaan. En als je het soms niet meer weet, toch moet proberen om door te gaan. Dat dit zoveel energie kost dat de koek soms helemaal op is. Het is duidelijk dat er nooit een definitieve oplossing is, maar dat je steeds moet zoeken naar het beste voor jouw zoon of dochter." Linda Huging - onderwijsassistent ZMLK