Dit boek biedt een studie van het openbaar bestuur in Nederland vanuit een historisch perspectief. Centraal staat de ontwikkeling van het openbaar bestuur in het geografische gebied, dat nu het Koninkrijk der Nederlanden vormt, vanaf de veertiende eeuw. De bestudeerde periode wordt gekenmerkt door de opkomst van de moderne staat als gevolg van de aan elkaar verwante processen van centralisering en bureaucratisering. Dat is een Europese ontwikkeling waarin Nederland een nogal afwijkende positie inneemt. De focus ligt daarbij op de hoofdkenmerken en de ontwikkeling van structuren en organisaties met taken op het gebied van het besturen van de samenleving. Elk van de hoofdstukken begint met een schets van de historische context van de te bespreken staatkundige periode, waarbij aandacht wordt besteed aan de politieke en maatschappelijke context en aan de tijdgeest, zoals die blijkt uit de dominante filosofische en politieke stromingen, de heersende kennisleer en de kunsten. Aansluitend worden de hoofdlijnen van de staatsinrichting geschetst, waarna dieper wordt ingegaan op een aantal instellingen en organisaties in het bijzonder. In een afzonderlijk hoofdstuk worden de idee Europa, het Europese integratieproces en de positie van Nederland daarin en ten slotte de belangrijkste instellingen van de Europese gemeenschappen en de Europese Unie belicht. (derde geheel herziene druk)