Ouders doen ertoe gaat over het opvoeden van alle kinderen, maar weerspiegelt ook de expertise van de auteur met hoogsensitiviteit en hoogbegaafdheidOuders begrijpen meestal heel goed dat kinderen qua onderwijs bepaalde behoeften hebben. Het onderwijsaanbod moet aansluiten bij hun leergierigheid en leercapaciteiten, anders kan ongewenst of passief gedrag een signaal zijn dat kinderen behoefte hebben aan méér dan het onderwijs hen biedt.Ouders zijn er vaak minder goed van op de hoogte dat kinderen ook qua opvoeding behoeften hebben. De huidige samenleving is dynamisch, veeleisend en gecompliceerd. Kinderen hebben nogal wat vaardigheden nodig om hun plek in het leven in te kunnen nemen en alleen via een goede opvoeding kunnen zij zich die eigen maken. Mist de opvoeding diepgang, dan kan ongewenst of passief gedrag een signaal zijn dat kinderen behoefte hebben aan méér dan de opvoeding hen biedt.Dit boek wil duidelijk maken dat ouders ertoe doen. In de huidige dynamische wereld, waarin vooral succeservaringen tellen en iedereen het ook nog leuk moet hebben, maakt de kwaliteit van de opvoeding alle verschil. Gerarda van der Veen legt uit waar een goede opvoeding aan voldoet en hoe die ervoor zorgt dat kinderen het leven – hoe dynamisch en veeleisend ook – aan kunnen en er ook nog wat van weten te maken.Ouders doen ertoe gaat over het opvoeden van alle kinderen, maar weerspiegelt ook de expertise van de auteur met hoogsensitiviteit en hoogbegaafdheid. Zij legt uit hoeveel baat hoogsensitieve en hoogbegaafde kinderen hebben bij een goede opvoeding, omdat een stevige innerlijke basis ieder ‘anders zijn’ kan dragen. Daarnaast werpt zij licht op de twee uitingen van gevoeligheid (hoogsensitief en hoogstimulatief) en geeft aan hoe een opvoedkundige aanpak zonder diepgang kan leiden tot gedrag bij kinderen dat lijkt op hooggevoeligheid, maar het niet is.Dit boek gaat over het opvoeden van alle kinderen. Ik werk intussen al lange tijd met hoogsensitieve en hoogbegaafde kinderen, daarom ga ik hier en daar specifiek in op wat er bijhet opvoeden van deze kinderen komt kijken. Hoogsensitiviteit is een karaktereigenschapdie voorkomt bij zo’n twintig procent van de kinderen. Hoogsensitieve kinderen (en ik volg daarin de theorie van Elaine N. Aron, de grondlegger van het begrip hoogsensitiviteit) merken veel op in hun omgeving en reflecteren diep alvorens te handelen. Ze zijn invoelend, slim, creatief, nauwgezet en gewetensvol, maar bovenal behoedzaam en afwachtend. Zenemen ruim de tijd om alles om hen heen te observeren voordat ze besluiten wat ze gaandoen en in beweging komen. Er is ook een groep gevoelige kinderen die niet behoedzaam en afwachtend zijn. Deze kinderen reflecteren niet voordat ze handelen, maar stevenen energiek en nieuwsgierig af op alles wat ze om zich heen zien. Ze hebben de kenmerkenvan hooggevoeligheid, maar niet vanuit een context van afwachten, observeren en opafstand blijven. Ze gaan juist op stimulansen af. Ze zijn vaak beweeglijk en druk en hebben behoefte aan afwisseling en nieuwe ervaringen. Ik heb deze druk-gevoelige kinderen een eigen benaming gegeven, en wel ‘hoogstimulatief’. Ze hebben namelijk stimulansen nodig om zich optimaal te kunnen ontwikkelen, raken tevens sterk geprikkeld door stimulansen en kunnen vervolgens ook ineens ‘overgestimuleerd’ (overprikkeld) raken. Determ ‘hoogstimulatief’ is dus geen nieuw label, maar een specifiekere definiëring van hooggevoeligheid.