Op eigen benen staan is voor veel mensen niet gemakkelijk, maar als je autisme hebt is dit een extra uitdaging.Eindelijk mijn eigen paleisje dacht ik toen ik de sleutel van mijn knusse appartement in ontvangst mocht nemen. Ik had me er goed op voorbereid samen met mijn begeleidster Janneke, zo had ik leren koken, de was doen, geld zaken regelen en het doen van boodschappen. Ondanks dat ging het allemaal anders dan verwacht. Er kwamen allerlei hindernissen op mijn pad waar ik me niet op kon voorbereiden. Wat doe ik bijvoorbeeld als er ineens iemand voor mijn deur staat? Of als ik met boodschappen doen iets niet kan vinden? Of er teruggebeld moet worden om een afspraak te verzetten? En wat te doen bij buren die voor overlast zorgen? Situaties die voor de meeste mensen vanzelfsprekend zijn, maar die bij mij voor veel stress en onzekerheid zorgen. Naast het zelfstandig wonen, moet er ook geld op de plank komen. Hoe houd ik mijn hoofd boven water als er zoveel van me verwacht wordt?